Ήταν όλοι τους παιδιά μου του Άρθουρ Μίλλερ στο Θέατρο Εμπορικόν

Πολλές φορές χαρακτηρίζουμε με ευκολία ένα έργο ως αριστούργημα, με αποτέλεσμα η λέξη, να έχει χάσει το νόημά της. Να όμως που στην περίπτωση του έργου του Μίλλερ, η λέξη αποκτά και πάλι νόημα. Γιατί το Ήταν όλοι τους παιδιά μου είναι πράγματι ένα από τα αριστουργήματα της θεατρικής γραφής του 20ού αιώνα. Μια σύγχρονη τραγωδία που έχει επίκεντρό της μια οικογένεια στη μεταπολεμική Αμερική. Μια οικογένεια που προάσπισε τον μικρόκοσμό της εις βάρος του κοινού καλού και ένας κοινωνικός περίγυρος που αποδέχεται πως αυτός είναι ο κανόνας της ζωής.

Μυστικά και ψέματα μιας οικογένειας. Ένα παρελθόν που απειλεί το παρόν της και βέβαια, όταν ανασυρθεί η αλήθεια στο φως, είναι πολύ αργά για όλους. Ο Μίλλερ μας φέρνει όλους αντιμέτωπους με μια σειρά ερωτημάτων, μέσα από την ιστορία μιας οικογένειας και μας κάνει να αναρωτηθούμε για ζητήματα που σήμερα μας απασχολούν και πάλι όσο ποτέ. Ποια η ατομική μας ευθύνη; Ποια η κοινωνική; Πού αρχίζει και πού τελειώνει το ιδιωτικό και δημόσιο συμφέρον; Δικαιούμαστε εν ονόματι της προστασίας των δικών μας ανθρώπων να παραγνωρίζουμε το συμφέρον του συνόλου; Ο Μίλλερ θέτει τα ερωτηματα με ένα θαυμαστό τρόπο, χωρίς ίχνος διδακτισμού, μέσα από ένα συναρπαστικό και βαθιά συγκινητικό έργο.

1947: η μεταπολεμική ανάπτυξη έχει αρχίσει. Η οικογένεια Κέλλερ επαυξάνει τα αγαθά που απέκτησε κατασκευάζοντας εξαρτήματα για τα μαχητικά αεροσκάφη. Το εργοστάσιο, που δουλεύουν πατέρας και γιος, κατασκευάζει πια πλυντήρια και χύτρες ταχύτητας και ευημερεί. Δυο σκιές, ωστόσο, σκοτεινιάζουν την εικόνα: ο άλλος γιος, ο Λάρρυ, που δεν γύρισε ποτέ από τον πόλεμο και το σκάνδαλο με τους ελαττωματικούς κυλίνδρους που έφτιαξε τον καιρό του πολέμου το εργοστάσιο του Κελλερ, ενώ η συντριβή 21 αεροσκαφών οδήγησε σε δίκη και καταδίκη του συνεταίρου του σε πολύχρονη φυλάκιση.

Η άφιξη της Άννυ, κόρης του συνεταίρου και μνηστής του Λάρρυ (αργότερα και του αδελφού του), ανακινεί παλιές ιστορίες, μυστικά και απωθημένες ενοχές με απρόβλεπτες συνέπειες. Η αλήθεια δεν μπορεί να μείνει για πολλή θαμμένη κι η ορμή της, όταν, επιτέλους, αποκαλυφθεί παρασύρει ενόχους και συμβιβασμένους στην λυτρωτική κάθαρση.