Oceanic στον Χώρο Τέχνης 14η Μέρα

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ:

«Φώς θυμάμαι, σκοτάδι θυμάμαι. Ύστερα ήταν όλα μπροστά μου, χίλια θέλω, χίλιες ζωές. Τις είδα όλες. Πίσω από τα παραθυρόφυλλά τους. Μα πόσες να ζήσεις και πώς να επιλέξεις. Και αν πάντα έλεγα πως σε θέλω κοντά μου, δεν έμεινε χώρος για κανέναν σε μένα. Ούτε για μένα δεν έμεινε χώρος. Και ότι κινείται εδώ μέσα παραμορφώνει πια. Μια μελωδία σαν ησυχία, θυμάμαι. Δύο ανάσες ακόμα, μακριές, τελευταίες. Μετά έμεινα μόνον εγώ …»

Στη νέα παράσταση “Oceanic” της ομάδας The Face of Men Dancetheatre Co, οι δύο ερμηνευτές, δημιουργούν εικόνες, που αγγίζουν ασυνείδητες περιοχές του φαντασιακού, με έμφαση στην σχέση με τον εαυτό, την ταυτότητα, την ανάμνηση της «ωκεάνιας κατάστασης», τον διαχωρισμό της επιλογής και την ψευδαίσθηση που μπορεί να κρύβει, τη δυσφορία του κάθε ανθρώπινου όντος για τον «Χαμένο Παράδεισο», που καταλήγει στον εγκλωβισμό και την αλλοτρίωση, αλλά σίγουρα ενέχει την ανθρώπινη επιμονή για ζωή και εξέλιξη.

Κεντρική θέση στην αφήγηση της ιστορίας, έχουν τα ρούχα των ερμηνευτών και ο χειρισμός τους, ως σύμβολα άλλοτε του επίπλαστου -αυτού που «φοριέται» από το εξωτερικό περιβάλλον και άλλοτε της εμπειρίας της επιλογής και της ανάγκης αυτοπροσδιορισμού, οδηγώντας στην οδυνηρή απομάκρυνση από την πραγματική φύση του εαυτού. Η μάχη να απαλλαγούν από τα επίπλαστα κομμάτια τους, να συνδεθούν με τα αυθεντικά τους και να καταφέρουν να βιώσουν το ωκεάνιο συναίσθημα, νοηματοδοτεί ολόκληρη την πορεία της παράστασης. Ο «χώρος» της αφήγησης είναι το εσωτερικό του σπιτιού. Το πρώτο κοινωνικό περιβάλλον, όπου το άτομο καλείται να μπει σε ρόλους, εκεί όπου το οικείο μετατρέπεται σε ανοίκειο.

Το “Oceanic” είναι μια παράσταση για την απεραντοσύνη του ανθρώπου, αλλά και τους περιορισμούς του, το κρυμμένο και το βαθιά προσωπικό, που με ένα πολύ παράδοξα γοητευτικό τρόπο αφορά όλους μας.

THE FACE OF MEN DANCETHEATRE CO. :

Η ομάδα χοροθεάτρου “The Face of Men” ιδρύθηκε το 2011 από τον ψυχολόγο και performer Αντώνη Μπέρτο. Φιλοσοφία της ομάδας είναι πως στο συνεχώς μεταβαλλόμενο κόσμο που ζούμε, οι καλλιτεχνικές δράσεις οφείλουν να μην αναπαράγουν τις κοινωνικές συμβάσεις, αλλά να γίνονται ένα ισχυρό μέσο που θα δίνει χώρο στο διαφορετικό και θα (συν-) διαμορφώνει το αδιαμόρφωτο. Το κινησιολογικό πεδίο μέσα στο οποίο κινείται είναι το χοροθέατρο, το σωματικό θέατρο και ο σύγχρονος ιαπωνικός χορός butoh. Παραστάσεις και videodance της ομάδας έχουν παρουσιαστεί σε διακεκριμένα φεστιβάλ και θεατρικές σκηνές.