Ο Καλιγούλας του Αλμπέρ Καμύ στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά

Στο πιο γνωστό έργο του Αλμπέρ Καμύ, ο Καλιγούλας οδηγείται στα όρια της παράνοιας μετά την απώλεια της αδελφής και ερωμένης του Δρουσίλλας. Η βία, οι συγκρούσεις, οι πλεκτάνες, οι διαξιφισμοί με τους Πατρίκιους συνθέτουν ένα ασφυκτικό σκηνικό, που ο ίδιος επί της ουσίας δημιουργεί, προκειμένου να προκαλέσει τον θάνατό του. Γίνεται καθρέφτης της κοινωνίας γύρω του και ενσαρκώνει με απόλυτη συνείδηση τον παραλογισμό της ύπαρξης και το ανέφικτο της ευτυχίας.

Ο «Καλιγούλας» είναι η ιστορία μιας «ανώτερης» αυτοκτονίας.

«Πώς αλήθεια αποτυπώνει κανείς σκηνοθετικά ένα χαρακτήρα, όπως ο Καλιγούλας, που την αντίληψή του για την ματαιότητα της ύπαρξης τη “φοράει” πάνω του σαν ρούχο και δίνει μια μοναδική, μια ανεπανάληπτη παράσταση περιφρόνησης της ζωής; Αυτό είναι μια μεγάλη πρόκληση.

Ο Καλιγούλας αυτοθυσιάζεται. Δεν είναι ένας παράφρων. Ο παραλογισμός του έχει λόγο. Ο θάνατος, κάτι το οποίο αντιλαμβάνεται σε όλο του το εύρος, είναι το μόνο σίγουρο στο παράλογο στροβίλισμα της ανθρώπινης ζωής . Και έτσι γίνεται το παράδειγμα. “Πόσο σκληρό, Σεζόνια, πόσο πικρό, να γίνεσαι άνθρωπος”.
Αλίκη Δανέζη-Knutsen