Το ημερολόγιο ενός τρελού του Νικολάϊ Γκόγκολ στο Θέατρο Eliart

«Έναν άνθρωπο μωρέ!! Αυτό χρειάζομαι έναν άνθρωπο. Να δω και να μιλήσω μ’ έναν άνθρωπο…. άντρα ή γυναίκα δεν έχει σημασία.
Μ’ έναν άνθρωπο…..».

Η μοναξιά του ουρλιάζει! Τόσο σημερινό και τόσο απειλητικά επικίνδυνο! Σήμερα που ο άνθρωπος ζει μόνος του, πράττει μόνος του, διεκδικεί μόνος του, είναι επιτακτική ανάγκη να τονιστεί αυτή η τάση, που τον οδηγεί να κλείνεται ολοένα στον εαυτό του.

Η πορεία στα σκοτεινά μονοπάτια της ψυχής του Ποπρίστσιν, η μάχη με τους προσωπικούς του δαίμονες μέχρι την «ελευθερία» του μυαλού, το «πέταγμα» της ύπαρξης για το Ανώτερο Εγώ του!

«Είκοσι, μπορεί και τριάντα μπαστουνιές να προσγειώθηκαν πάνω μου… μωρέ και βασιλιάς να μην είμαι, άνθρωπος τον άνθρωπο γιατί να τον χτυπάει έτσι;»