Το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης ενηλικιώνεται

Για το ξεκίνημα της φετινής γιορτής που μετράει πλέον 18 χρόνια ζωής, οι διοργανωτές επέλεξαν ως ταινία έναρξης το Landfill Harmonic – A Symphony of the Human Spirit των Μπραντ Όλγκουντ και Γκρέιχαμ Τάουνσλι, που αφηγείται ιστορία μιας νεανικής, κεφάτης ορχήστρας που χρησιμοποιεί μουσικά όργανα φτιαγμένα εξ ολοκλήρου από τα σκουπίδια μιας παραγκούπολης της Παραγουάης.

_{Landfill Harmonic – A Symphony of the Human Spirit}

Το αφιέρωμα «Πρόσφυγες: Απόδραση προς την ελευθερία;», που εστιάζει στο προσφυγικό ζήτημα μέσα από συνταρακτικές εικόνες αναμένεται να κεντρίσει το μεγάλο ενδιαφέρον του κοινού, ενώ ιδιαίτερη σημασία για τους σινεφίλ έχει η γνωριμία μέσω ρετροσπεκτίβας με το δυναμικό σινεμά του Δανού Jon Bang Carlsen και του Ιρλανδού Mark Cousins, οι οποίοι θα παραβρεθούν στη διοργάνωση για να παρουσιάσουν τις ταινίες τους και να συνομιλήσουν με τους θεατές.

Προσωπικά δεν θα χάσουμε το μουσικό ντοκιμαντέρ για τη ζωή της Τζάνις Τζόπλιν («Τζάνις, το κορίτσι τραγουδάει τα μπλουζ») καθώς και τη νέα δημιουργία του Ηλία Γιαννακίδη «Ο Βυσσινόκηπος, ο Μίκυ Μάους και ο Νίκος Καραθάνος» που εστιάζει στις πειραγμένες θεατρικές διασκευές του πιο καινοτόμου έλληνα θεατρικού σκηνοθέτη των τελευταίων ετών. Φυσικά τα sold out του 18ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης αναμένονται στις ταινίες του ελληνικού τμήματος, όπου 73 φιλμ θα επιχειρήσουν να αποτυπώνουν με τόλμη μια πραγματικότητα που αναδιαμορφώνεται στη δίνη μεγάλων κοινωνικών ζυμώσεων.

_{Mark Cousins – I Am Belfast (2015)}

Άλλα φιλμ που έχουν φτιάξει ήδη το δικό τους μύθο σε άλλα φεστιβάλ ή πραγματοποιούν επιτυχημένη καριέρας στις διεθνείς αγορές, είναι το «Claude Lanzmann: Spectres of the Shoah» του Βρετανού Άνταμ Μπενζίν που αφορά στις αυτοβιογραφικές μνήμες του δημιουργού κατά την εποχή που έφτιαχνε το αριστουργηματικό 9ωρο (!) έπος του «Shoah» (1985) που είχε ως θέμα το Ολοκαύτωμα, το τουρκικό «The Eye of Istanbul» των Μπινούρ Καραεβλί και Φατίχ Καϊμάκ γύρω από τη ζωή και το έργο του διάσημου φωτογράφου Αρά Γκιουλέρ, το οικολογικό «Racing Extinction» του ελληνικής καταγωγής Λουί Ψυχογιός που μας είχε δώσει πριν από μερικά χρόνια το θαυμάσιο «Cove» κ.α..

Τέλος, το φετινό φεστιβάλ αναμένεται να έχει και μια επιπλέον συγκινησιακή φόρτιση καθώς είναι το τελευταίο του καλλιτεχνικού διευθυντή του Δημήτρη Εϊπίδη, ο οποίος το εμπνεύστηκε και το καθιέρωσε στη συνείδηση του σινεφίλ, με δυνατές και ποιοτικές επιλογές όλα αυτά τα χρόνια.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης