Το Τέταρτο Κουδούνι: Στην Καλαμάτα, στην Καλαμάτα, στην Καλαμάτα!

Το Φεστιβάλ –το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού, που μπαίνει στα 21– ακατάβλητο, πάντα φρέσκο, αγκαζέ με τη χαλκέντερη Κυρά του, την Κυρία Βίκυ Μαραγκοπούλου, και με τη γενναία ομάδα της -μια χούφτα είναι, μη νομίζετε…- παίρνει δρόμο αύριο. Θα πραγματοποιηθεί τελικά! Όπως ήταν προγραμματισμένο. Συρρικνωμένο, σε σχέση με τα χρόνια της Αφθονίας, αλλά πάντα πρωτοπόρο, πάντα ερευνητικό, πάντα με εκπλήξεις, κινδύνεψε -τη μια μέρα γίνεται, την άλλη δε γίνεται-, καθώς έπεσε στις μέρες της Μεγάλης Απειλής και της Μεγάλης Συνθηκολόγησης, τελικά, όμως, αντιστάθηκε και προχωράει. Και ζητάει να το στηρίξουμε.

Αφήνω στην Αθήνα το πένθος, αφήνω στην Αθήνα αυτή την αίσθηση ταπείνωσης που νοιώθω ως πολίτης, κάποιοι φίλοι πιστοί τσοντάρουν τη στέγη, κάτι από ‘δω, κάτι από ‘κει, κατεβαίνουμε για ένα διήμερο να μυρίσουμε λίγο Φεστιβάλ, να μυρίσουμε λίγο Καλαμάτα αγαπημένη, να μυρίσουμε λίγο θάλασσα -αχ, πού ‘ναι οι μέρες εκείνες που τα τριήμερα της καθόδου ήταν δυο κι ας ήταν η δουλειά βρόχος γύρω απ’ το λαιμό μου και μ’ έπνιγε.

Αλλά… Θα ζήσουμε θείε Βάνια, πρέπει να ζήσουμε, πού θα πάει… Στην Καλαμάτα, στην Καλαμάτα, στην Καλαμάτα, λοιπόν! Η Μόσχα πέφτει μακριά… (Πάλι στον Τσέχοφ ακούμπησα τις μέρες αυτές. Ταιριάζει παντού…).

Διαβάστε περισσότερα στο Τέταρτο Κουδούνι