Ηλέκτρα του Σοφοκλή (το τελευταίο αίμα) στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν

Ο Αγαμέμνονας σκοτώνει ένα ελάφι και μια κόρη. Η Κλυταιμνήστρα τον δολοφονεί στο λουτρό της επιστροφής. Ο Αίγισθος σκορπίζει φόβο και επιβάλλει εγκλεισμό. Η Χρυσόθεμις μαθαίνει να επιβιώνει. Η Ηλέκτρα δεν το μαθαίνει ποτέ. Ο Ορέστης, φυγαδευμένος για χρόνια, επιστρέφει για να κάνει πράξη τα λόγια. Όλοι και όλα κινούνται ανάμεσα στους ψιθύρους και τις σιωπές.

Μέσα στα ακίνητα νερά μιας θάλασσας που έχει γίνει λίμνη, ορθώνεται το μνημείο της πεπερασμένης ευημερίας. Ο Οίκος των Ατρειδών, κατειλημμένος εδώ και χρόνια από τη φονική εμμονή της προγονικής Κατάρας, ζητά την αποκατάσταση των παλαιών αμαρτιών. Το ανακάλεμα ξυπνά τους ήρωες του παρόντος και του παρελθόντος σε μια ιστορία, όπου ο ένας γίνεται η Ερινύα του άλλου.

Η εξουσία ασκείται και αφαιρείται πάνω σε ένα τραπέζι και ένα κρεβάτι, όπου άνθρωποι τρώνε και γεννάνε ανθρώπους. Ο κύκλος του αίματος κλείνει με τον ίδιο τρόπο που άνοιξε, το δόλο. Οι πρώην ηττημένοι, γίνονται οι επόμενοι νικητές, κουρασμένοι και ανήμποροι από την αναμονή μιας κάθαρσης που δεν έρχεται ποτέ. Έπρεπε έτσι; Έπρεπε έτσι.