Allou Fun Dark στο Death Disco

Ο Γιώργος Στεφανακίδης μας προσφέρει με την γραφή του τρεις απόλυτα σκοτεινές ερωτικές ιστορίες που πραγματεύονται έννοιες όπως ο θάνατος, η εξουσία, η λαγνεία, ο έρωτας, η αρρώστια, η προδοσία, ο θρύλος μα και η αλήθεια.

Οι ήρωες των ιστοριών παίρνουν σάρκα και οστά από την φωνή της πόρνης που τις αφηγείται. Η Εβελίνα Αραπίδη καταφέρνει να παρασύρει τους θεατές της να την ακολουθήσουν σε κάθε σκοτεινό σημείο της ιστορίας της, αφού κατά την διάρκεια αλλά και κατά την εναλλαγή τους μεταμορφώνεται από αθώα παιδούλα σε γυναίκα ηδονική και δαιμόνια, από παιδί σε μάρτυρα και από καλλονή σε καταραμένη.

Ο χώρος δράσης σαν μαύρο κουτί, σκοτεινός, ξεχασμένος και απόμερος όπως και οι ιστορίες. Μία ηθοποιός κι ένας μουσικός. Μουσική παντού. Όλα πειράζονται. Φωνές, έγχορδα, loops και industrial ήχοι. Η καρδιά της χτυπά με ήχους. Ο μουσικός είναι η καρδιά της. Μια κιθάρα, ένα φλάουτο, μια τρομπέτα και απόκοσμα drawn είναι ο παλμογράφος. Ο σκοπός παράγεται από τα χείλη τους

“… ακόμα και να ψάξω στο βάθος του χρόνου εκεί που ξεκινούν όλες οι ιστορίες δε πρόκειται να βρω την Άννα. Πάνω της έπεφτε όλη η σκόνη αυτού του κόσμου κι όμως… παρέμενε καθαρή και κρυστάλλινη. Η έμπνευση της ζωής μου…”
Steven Highfield-αμερικάνος σκηνοθέτης

“… εγώ την έιδα μόνο μια φορά. Στάθηκε αρκετή. Έχω ακόμα τη γεύση της στο στόμα μου…”

Louis Ville-γάλλος αντιπρόεδρος της U.L.T.

“… όλοι μιλούν για τις ιστορίες της. Κανείς δεν την είδε; Η ομορφιά της ήταν κοινό μυστικό ανάμεσά μας. Κι όμως δε μιλούσαμε ποτέ γι’ αυτή! Το να σε δεχτεί ήταν η υπέρτατη πρόκληση, κάτι σχεδόν αδύνατο. Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που κατάφερα να την επισκεφτώ δυο φορές. Ναι, ήταν πόρνη.”

Raidon Sumi-ιάπωνας πολιτικός και πρόεδρος του oμίλου R.S. Japan