Νυχτώνει πάλι στο θέατρο Αλκμήνη

Απόσπασμα απ την Παράσταση..

“… Τα απογεύματα είναι πάντα η πιο δύσκολη ώρα. Αυτή η Νύχτα που πλησιάζει, έχει μια αίσθηση του αναπόφευκτου. Παρόλα τα σκοτάδια της, δεν μπορώ να κρυφτώ από τίποτα πια. Έχω ξεχάσει πώς να ξεγελάω ακόμα και τον ίδιο τον εαυτό μου…
Αυτό που ποτέ δεν κατάλαβα, είναι ποιος έφευγε πρώτος… Τι σημασία έχει πια; Κάποια στιγμή τελειώνουν οι ευκαιρίες, τελειώνουν οι δυνατότητες, τελειώνει η ζωή όπως την περιμένεις.

Συνηθίζεις με τα χρόνια. Σκεπάζεις τους καθρέφτες, καρφώνεις τις κουρτίνες και γίνεσαι η σκιά σου.
Τα τελευταία πλήκτρα που ακούγονταν μέσα σου, έχουν από καιρό σωπάσει και κάθε υπόνοια ήχου την αντιμάχεσαι με πείσμα. Σιωπή, μόνο σιωπή… Εκεί ζω, εκεί μεγαλώνω, εκεί βυθίζομαι.
Μαθαίνεις να ζεις με τον εαυτό σου. Ψέματα, πάλι ψέματα… Μόνη μου πολύ καλύτερα θα’ ταν, πιο εύκολα. Ποιος μπορεί να ανεχτεί τον εαυτό του μέσα σε τόση ησυχία;

Νυχτώνει… πάλι και πάλι και πάλι…”

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Δουζίνας
Κείμενα: Κωνσταντής Μπαρμπούρης
Ήχος-Φώτα: Έλενα Γιαννακάκη