Είναι ο dr. House μισογύνης;

Ο House είναι μόνος από επιλογή κι έχει σχέσεις μόνο με πόρνες. Κι επίσης, με τον σκληρό του χαρακτήρα φέρεται συχνά με βαναυσότητα σε μέλη του “αδύναμου” φύλου, ενώ θεωρεί τον έρωτα για μια γυναίκα μια αδυναμία, που με μεγάλη δυσκολία ανέχεται στον εαυτό του. Όλα αυτά για τους επικριτές του είναι δείγματα σαφή του μισογυνισμού του.

Κατά την γνώμη μου, αυτή η θέση δεν είναι σωστή. Βέβαια, τα σίριαλ γράφονται από ομάδες συγγραφέων και έχουν πάρα πολλά επεισόδια. Κι έτσι, ο ίδιος χαρακτήρας μπορεί σε ένα επεισόδιο να είναι μισογύνης και σε ένα άλλο φεμινιστής- διότι πολύ απλά το έγραψε άλλος συγγραφέας, με διαφορετικές εμπνεύσεις. Ο House παρουσιάζει μια συνέπεια σε κάποια γνωρίσματά του, ενώ σε άλλα δεν είναι τόσο συνεπής. Αυτό είναι μοιραίο να συμβαίνει στην τηλεόραση.

Το κατά πόσον πάντως ο μισογυνισμός είναι ένα από τα κύρια γνωρίσματά του, είναι θέμα που σηκώνει αρκετή συζήτηση. Θεωρητικά, θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί μισογύνης. Όμως, εγώ πιστεύω ότι δεν είναι. Ο House είναι κυρίως- αλλά όχι επί μονίμου βάσεως- κυνικός, στο βαθμό που να γίνεται ενίοτε και μισάνθρωπος. Δεν διαχωρίζει την αντιπάθεια του στο ανθρώπινο είδος σε φύλα, σε τάξεις, σε επαγγέλματα. Αν και έχει γεμάτη την φαρέτρα του με στερεότυπα, αυτά τα εκτοξεύει σχεδόν εναντίον όλων. Κι επειδή είναι ιδιοφυής και σχεδόν πάντα δικαιώνεται για την κρίση του, αυτό σε κάνει να αναρωτιέσαι: μήπως τελικά ο άνθρωπος είναι αυτό ακριβώς που βλέπει ο House; Από την άλλη, ως εκκεντρική ιδιοφυΐα, είναι σχεδόν αυτονόητο ότι θα σνομπάρει τους “κοινούς θνητούς”.

Κι αυτό είναι ένα έξοχο εύρημα στην κατασκευή του κουτσού, οπιομανή γιατρού με την απίστευτη έμπνευση. Ένας γιατρός που σώζει ζωές, τις οποίες κανένας άλλος δεν μπορούσε να σώσει, είναι βασικά μισάνθρωπος. Η αντίθεση είναι ιδιοφυής. Πέρα όμως από την αντίθεση, που από μόνη της τα… “σπάει”, αυτό το εύρημα έχει και φιλοσοφικό περιεχόμενο.

Το ζήτημα “πολλοί άνθρωποι με συμπάθησαν, ελάχιστοι μου φέρθηκαν καλά” μέσα από τον κυνισμό του House, τίθεται στο επίκεντρο. Χρειάζεται κάποιος να σε συμπαθεί, για να σε θεραπεύσει; Η συμπάθεια, η συμπόνοια, η ταύτιση με τον ασθενή, κάνει έναν γιατρό πιο αποτελεσματικό στη δουλειά του; Μήπως ακριβώς το γεγονός ότι ο House δεν ενδιαφέρεται για κανέναν, είναι που τον κάνει έναν ψυχρό, αποτελεσματικό και ορθολογικό μελετητή των πιθανοτήτων και των δεδομένων; Κατά πάσα πιθανότητα.

Παράλληλα, έχει ένα τσακισμένο πόδι, υποφέρει συνέχεια από πόνους και κάνει διαρκώς χρήση οπιούχων φαρμάκων. Η κατάσταση του δικαιολογεί τις τάσεις του προς απομόνωση και το δύσκολο χαρακτήρα του.

Συνεπώς, στο ερώτημα αν ο House είναι μισογύνης, απαντούμε ότι δεν είναι. Αλλά κι αν ήταν, αυτό δεν έχει καμία σημασία. Γιατί θα σώσει τη ζωή μιας γυναίκας πιο αποτελεσματικά από κάθε φεμινίστρια ή φεμινιστή γιατρό.

Γιώργος Σμυρνής