Με την νέα του δουλειά, ο δημιουργός πραγματεύεται την έννοια του σχεδίου, θέτοντας ερωτήματα σχετικά με τον παραδοσιακό χαρακτήρα του μέσου, και τις αφηγηματικές του δυνατότητες.
Η έκθεση αποτελείται από ένα σύνολο από μορφές, αρχιτεκτονικά στοιχεία, οργανικά, φυσικά μοτίβα και σχήματα, που προκαλούν το θεατή να προβάλει και να επινοήσει τις δικές του, προσωπικές αφηγήσεις. Στη διαδικασία κατασκευής των έργων, παραβάλλοντας πηγές και αναφορές μέσα από επαναλήψεις και εναποθέσεις, δημιουργούνται αφηγηματικοί κώδικες και προτείνεται μια γραφή που με αφηρημένο τρόπο ξεδιπλώνει ιστορίες, σχεδιασμένες σε μια τετράγωνη επιφάνεια, μια δυνάμει κυκλική πορεία, μια συνθήκη -προϋπόθεση για επιστροφή.
Όπως λέει και ο ίδιος: “Τα έργα αυτά είναι για μένα κείμενα, κάτι σαν σημειώσεις, σκηνικές οδηγίες για να προσδιορίσω την πραγματικότητα μου. Τα τελευταία χρόνια δουλεύω πάνω στην ιδέα της αναπνοής σαν μια ενέργεια που δεν χάνεται αλλά μοιράζεται και μεταβιβάζεται διαρκώς σαν ένα ζωντανό ρευστό που υπενθυμίζει, προκαλεί και διαμορφώνει τα πάντα. Η σειρά αυτή των έργων ξεκίνησε από την ιδέα να ακολουθήσω την αναπνοή μου καθώς αυτή σαν κουβάρι ξετυλίγεται και προχωράει, σαν μια γραμμή που διαχέεται μέσα στη ζωή και μπορεί εύκολα να σε πάει εμπρός ή να σε οδηγήσει στο παρελθόν.
Το τι θα κρατήσει κανείς, τι θα αφομοιώσει και τι θα διώξει είναι απόφαση, ανάγκη του θεατή.”
Ο Νίκος Ναυρίδης είναι γνωστός τόσο από τις μεγάλης κλίμακας video- εγκαταστάσεις που έχει παρουσιάσει τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα και το εξωτερικό όσο και από τη σχεδιαστική του έρευνα που αναπτύσσει παράλληλα από την αρχή της καλλιτεχνικής του δραστηριότητας.
