Η Μπαλάντα ενός ευαίσθητου δήμιου: Ένα μιούζικαλ tribute στους Monty Pythons στο Θέατρο Olvio

Ένα μεσαιωνικό μιούζικαλ – Tribute στους Monty Pythons έρχεται από 28 Σεπτεμβρίου, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00 στο Θέατρο Olvio.

Μετά τα «Τόρνος», «Γιοσίρου» και «Πιγκάλ», ο Μιχάλης Κοιλάκος καταπιάνεται για τέταρτη και φαρμακερή φορά με ένα ακόμα έργο του Γιάννη Κεντρωτά.

Επί σκηνής ο Γιάννης Οικονομίδης, ο Βασίλης Χατζηδημητράκης, η Μαρία Μπαλούτσου, ο Γιώργος Ντούσης και ο Άγγελος Λιάγκος, μέσα σε ένα παράλογο σκηνικό από ανατρεπτικές μεσαιωνικές χορογραφίες, και πρωτότυπη ζωντανή μουσική, γραμμένη από τον Κώστα Χαριτάτο.

«Η Μπαλάντα ενός ευαίσθητου δήμιου» είναι μια αναρχική κωμωδία, ένα μεσαιωνικό μιούζικαλ, αφιέρωμα στους Monty Pythons, που φωτίζει με καυστικό χιούμορ και πολιτική σάτιρα τις σχέσεις εξουσίας, την κοινωνική αδικία και την ατομική ευθύνη.

Σε μια μπι (υποβαθμισμένη) μεσαιωνική αγγλική επαρχία, ετοιμαζόμαστε να παρακολουθηθούμε τη δημόσια εκτέλεση ενός υφαντουργού – φοροφυγά – κακομοίρη. Ο δήμιος ακονίζει το τσεκούρι του και ο βοηθός του ετοιμάζει το πριονίδι στο καλάθι, όταν ξαφνικά καταφθάνει με ένα περιστέρι το νέο διάγγελμα του Βασιλιά. Η πίστη του δήμιου στο σύστημα κλονίζεται, ο υφαντουργός βρίσκει ευκαιρία να συνδικαλιστεί και η επανάσταση που θα άλλαζε το ρου της ιστορίας είναι έτοιμη να ξεσπάσει.

Τι γίνεται άραγε, όταν ο πιο πιστός υπηρέτης του συστήματος αρχίζει να αμφιβάλει;

Σε έναν κόσμο όπου οι νόμοι αλλάζουν με ένα βασιλικό διάγγελμα, οι επαναστάσεις μπορεί να ξεκινήσουν από ένα τσεκούρι που δεν κατέβηκε ποτέ και η Ιστορία να έχει, ενίοτε, πολύ κακό timing.

Όταν ένας δήμιος είναι ευαίσθητος και μια ολόκληρη πλατεία μυρίζεται πως κάτι αλλάζει, τότε η αγγλική επανάσταση μοιάζει σχεδόν αναπόφευκτη.

Σχεδόν.

Γιατί υπάρχει πάντα η πιθανότητα να την προλάβει κάποια άλλη, μεγαλύτερη, πιο διάσημη και κυρίως… γαλλική.

Ένας δήμιος ακονίζει το τσεκούρι του. Δεν είναι κακός άνθρωπος — κάνει απλώς τη δουλειά του. Ώσπου ένα καλοταϊσμένο ταχυδρομικό περιστέρι καταφθάνει με το νέο βασιλικό διάταγμα, και η πίστη του δήμιου στο σύστημα κλονίζεται.

Ο Γιάννης Κεντρωτάς γράφει ένα έργο που μοιάζει να συμβαίνει στη μεσαιωνική Σκωτία, αλλά μυρίζει επικίνδυνα σημερινό. Μεσοπρόθεσμο σχέδιο. Ιδιωτικοποίηση. Κατάργηση επιδομάτων. Πλαφόν στο σανό. Μια φορολογική απόδειξη που δεν κόπηκε ποτέ.

Το γέλιο εδώ δεν έρχεται από την απόσταση, αλλά από την αναγνώριση — και γι’ αυτό κόβει.

Το έργο μιλάει για τη στιγμή που ο πιο πιστός υπηρέτης του συστήματος αρχίζει να αμφιβάλλει. Όχι επειδή ξύπνησε η συνείδησή του, αλλά επειδή του έκοψαν τον μισθό.

Η επανάσταση δεν ξεκινάει από ιδέες. Ξεκινάει από απλήρωτους λογαριασμούς.

Ένα λαϊκό πανηγύρι που πάει στραβά: μεσαιωνικές χορογραφίες, ζωντανή μουσική, ένα καλάθι, ένα τσεκούρι, και το πνεύμα των Monty Python να στέκεται από πάνω μας σαν ευλογία και σαν απειλή. Και κάπου εκεί, σε μια γωνιά, περιμένει ο Θάνατος. Δεν μιλάει, δεν απειλεί.

Περιμένει να πληρωθεί, όπως όλοι.

Μιχάλης Κοιλάκος