Τι σχέση έχουν οι Χασάπηδες με τον χασάπικο χορό; To “Butchers” της Gloria Dorliguzzo απαντά στην Πειραιώς 260

25ph-Lorenza-Daverio-1To Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου παρουσιάζει το έργο Butchers της χορογράφου Γκλόρια Ντορλιγκούτσο στις 12 και 13 Ιουλίου 2026 στη Πειραιώς 260 (Χώρος Ε).

Από αυτή την ετυμολογική, ιστορική και συμβολική συγγένεια εκκινεί το έργο της χορογράφου Γκλόρια Ντορλιγκούτσο, με οδηγό την τυχαία ανακάλυψη ότι το χασάπικο, ο ελληνικός παραδοσιακός χορός, σημαίνει κυριολεκτικά «χορός των χασάπηδων». Με επιρροές από τις ιαπωνικές πολεμικές τέχνες και ιδίως από την τέχνη του σπαθιού, η χορογράφος στρέφεται προς τη χειρονομία της κοπής, αναζητώντας το σημείο τομής όπου συγκλίνουν η εργασία, ο ρυθμός και η καθημερινή πρακτική.

Photo: Lorenza Daverio

Η παράσταση απομακρύνεται συνειδητά από κάθε ρεαλιστική ή ωμή αναβίωση του επαγγέλματος. Στη σκηνή δεν υπάρχουν μαχαίρια, αίμα, ποδιές ή ζωικά κατάλοιπα, αλλά μόνο σώματα που ενσαρκώνουν τη μορφή του χασάπη –ενός τεχνίτη της επανάληψης και της ενσώματης γνώσης– μέσα από μια αυστηρή και ενστικτώδη χορογραφία. Έτσι, οι κινήσεις της κοπής αποσπώνται από τη χρηστική τους λειτουργία και αποκτούν τον παλμό μιας γλώσσας φτιαγμένης από ρυθμό, κυκλικότητα και μνήμη.

Photo: Federico Raffaeli

Με την Ελλάδα να λειτουργεί ως τόπος επανάκαμψης μιας λησμονημένης πρακτικής, που στην αρχαιότητα κωδικοποιήθηκε σε χορό, η έρευνα αναπτύσσεται ως συμμετοχική διαδικασία που φέρνει σε επαφή επαγγελματίες χασάπηδες από την Αθήνα με έναν ειδικευμένο δάσκαλο ελληνικών παραδοσιακών χορών. Οι συμμετέχοντες δεν λειτουργούν μόνο ως φορείς εμπειρίας, αλλά και ως ερμηνευτές της τελικής σκηνικής σύνθεσης. Πειραματιζόμενοι με τον ρυθμό, τις μετατοπίσεις του βάρους, τη στάση του σώματος και την ακρίβεια της κίνησης, επανενεργοποιούν μια αρχαία κινησιολογία.

Υπό αυτό το πρίσμα, η δουλειά της Γκλόρια Ντορλιγκούτσο αναδεικνύει πώς μια χειρωνακτική εργασία μπορεί να αποκτήσει σκηνική μορφή και τελετουργική υπόσταση μέσα από την ιστορία, την εξάσκηση και την πειθαρχία της. Ως προέκταση της έρευνας της χορογράφου, η παρουσίαση πλαισιώνεται από θεωρητικές τοποθετήσεις, οι οποίες τροφοδοτούν τη δημόσια συζήτηση που αναπτύσσεται γύρω από την ποιητική της κοπής, την τελετουργία, τη θυσία και τη σύλληψη του ζώου ως θεϊκής ή ιερής οντότητας.