Evil Dead Burn

Μετά τον θάνατο του συζύγου της, μια γυναίκα αναζητά παρηγοριά στους πεθερούς της στο απομονωμένο οικογενειακό τους σπίτι. Καθώς ένας-ένας μεταμορφώνονται σε Deadites -μετατρέποντας τη συνάντηση σε μια οικογενειακή συγκέντρωση από την κόλαση- ανακαλύπτει ότι οι όρκοι που έδωσε στη ζωή της συνεχίζουν να ισχύουν… ακόμα και μετά τον θάνατο.

Για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες, η σειρά ταινιών «Evil Dead» έχει τρομοκρατήσει και συναρπάσει το κοινό με τον μοναδικό συνδυασμό τρόμου, χιούμορ και ευρηματικότητας. Με την ταινία «Evil Dead Burn», ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης Sébastien Vaniček και ο συν-σεναριογράφος Florent Bernard παρουσιάζουν ένα τολμηρό νέο κεφάλαιο που εμβαθύνει στη μυθολογία της σειράς, ενώ ταυτόχρονα, κυριολεκτικά, της βάζει φωτιά.

Με φόντο μια διαλυμένη οικογένεια που στοιχειώνεται από τη θλίψη, την ενοχή και κάτι πολύ πιο σκοτεινό, η ταινία επιστρέφει στον αρχέγονο φόβο των πρωτότυπων ταινιών, ενώ ταυτόχρονα διευρύνει το συναισθηματικό και οπτικό εύρος της σειράς. Από την αρχή, η δημιουργική ομάδα είχε ως στόχο να δημιουργήσει μια ταινία που να δίνει την αίσθηση του άμεσου και του ζωντανού. Μια ιστορία που καίει τόσο με το θεαματικό της στοιχείο όσο και με την οικειότητά της. Ο παραγωγός Rob Tapert, ο οποίος ακολουθεί τη σειρά από τα πρώτα της βήματα, περιγράφει τη νέα ταινία ως έναν οικογενειακό εφιάλτη που μετατρέπεται σε πεδίο μάχης: μια οικογενειακή συγκέντρωση που καταλήγει σε σφαγή. Είδε στην προσέγγιση του Vaniček την ίδια παράτολμη ενέργεια που χαρακτήρισε αρχικά το «Evil Dead», μια προθυμία να αναλάβει ρίσκα, να ανακαλύψει τον τρόμο στο συνηθισμένο και να κάνει το κοινό να τρέμει και να γελάει ταυτόχρονα.

Μετά τη συνεργασία τους στην πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Vaniček, «Στον ιστό του τρόμου» (Vermines) -το θρίλερ με τέρατα που επιλέχθηκε για το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας και ανέδειξε το δυναμικό, χαρακτήρα-κεντρικό στυλ του- οι δύο δημιουργοί ξανασυναντήθηκαν για να επαναπροσδιορίσουν τη νέα ταινία «Evil Dead» για μια νέα γενιά. Το σενάριό τους συνδυάζει τη χαρακτηριστική ένταση της σειράς με έναν βαθιά ανθρώπινο παλμό: μια ιστορία για την αγάπη, την απώλεια και τον τρόπο με τον οποίο ο θρήνος μεταλλάσσεται υπό πίεση. Πρόκειται ταυτόχρονα για φόρο τιμής και επανεφεύρεση, δημιουργημένη με το χαρακτηριστικό αναρχικό πνεύμα.

Γυρισμένη σε στούντιο και εξωτερικούς χώρους στο Όκλαντ της Νέας Ζηλανδίας (οι δημιουργοί της ταινίας ευχαριστούν για τη βοήθεια που έλαβαν από το πρόγραμμα επιχορηγήσεων κινηματογραφικής παραγωγής της κυβέρνησης της Νέας Ζηλανδίας) η ταινία «Evil Dead Burn» αξιοποιεί την καλλιτεχνική δεξιοτεχνία ενός τοπικού συνεργείου παγκόσμιας κλάσης. Η απτή δεξιοτεχνία τους εδραιώνει τον υπερφυσικό τρόμο της ταινίας στη φυσική πραγματικότητα: πραγματική φωτιά, πραγματικό χάος και
πραγματικός ιδρώτας. Κάθε τμήμα, από το σχεδιασμό και τα ακροβατικά μέχρι τα εφέ και την κινηματογραφία, μετατρέπει το χειροποίητο πνεύμα της σειράς σε κάτι έντονο και σύγχρονο.

Όπως υποδηλώνει ο τίτλος, η ταινία «Evil Dead Burn» τροφοδοτείται από τη μεταμόρφωση. Είναι μια ιστορία και μια παραγωγή χτισμένες πάνω στην καύση: δημιουργική, συναισθηματική και κυριολεκτική. Αυτό που ξεκινά ως οικογενειακή ένταση μετατρέπεται σε κόλαση, σηματοδοτώντας ένα φλογερό νέο κεφάλαιο σε μία από τις πιο διαχρονικές κληρονομιές τρόμου του κινηματογράφου.

Επαναπροσδιορίζοντας το Κακό | Μια Προσέγγιση της Φωτιάς, της Οικογένειας και του Φόβου

Για τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του, «Evil Dead Burn», ο Vaniček συνεργάζεται ξανά με τον συν-σεναριογράφο Florent Bernard για να αναλάβει μία από τις πιο ιστορικές σειρές ταινιών του κινηματογράφου. Ο Vaniček περιγράφει την εμπειρία ως συναρπαστική αλλά και τρομακτική. «Όλα
ξεκινούν με μια ιδέα στο διαμέρισμά σου στο Παρίσι», λέει γελώντας, «και μετά περνάμε σε ένα συνεργείο 200 ατόμων μπροστά από τρεις ανθρώπους που καίγονται, μπροστά από ένα σπίτι που καίγεται. Είναι αρκετά τρελό, αλλά περιτριγυρίζομαι από ανθρώπους που είναι πραγματικά επαγγελματίες και πολύ καλοί σε αυτό που κάνουν, οπότε είμαι σε καλά χέρια».

Αυτή η προθυμία να ξεπεράσει τα όρια -χωρίς να χάσει τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τη σειρά- έγινε ο δημιουργικός του οδηγός. Θυμάται τις πρώτες ιδέες που συνενώθηκαν στο σενάριό τους: «Ο Florent και εγώ θέλαμε να επικεντρωθούμε κυρίως στους χαρακτήρες. Ο φόβος και η δράση θα έρχονταν αργότερα. Έτσι, ξεκινήσαμε με την προετοιμασία μας και παρακολουθήσαμε όλες τις πρώτες ταινίες της σειράς. Συνειδητοποιήσαμε ότι μιλούσαν προφανώς για τον θάνατο, αλλά και για την αγάπη. Έτσι, σκεφτήκαμε ότι ο θάνατος της αγάπης θα ήταν μια ενδιαφέρουσα ιδέα, και ότι ο αντίκτυπος στα πεθερικά θα ήταν κάπως καθολικός για το κοινό».