Ένας βυζαντινός «Κήπος περίκλειστος» από τον Λεωνίδα Μιχαλάκο

Δεκατρία ζωγραφικά έργα μικρών διαστάσεων και δύο γλυπτά παρουσιάζει ο εικαστικός Λεωνίδας Μιχαλάκος στη νέα ατομική του έκθεση, με τίτλο «Κήπος περίκλειστος», που εγκαινιάζεται το Σάββατο 31 Ιανουαρίου (17.30) στο Ίδρυμα Άγγελου και Λητώς Κατακουζηνού, σε επιμέλεια Σοφίας Πελοποννησίου-Βασιλάκου.

Παλιά ξύλα, που ο καλλιτέχνης συλλέγει με σπουδή και ευλάβεια, γίνονται η βάση, ο καμβάς πάνω στον οποίο δημιουργούνται περίτεχνα παλίμψηστα μνήμης και ιστορίας, τα οποία παραπέμπουν στις τοιχογραφίες και τα δάπεδα των βυζαντινών ναών της Μάνης, της ιδιαίτερης πατρίδας του.

Συλλέκτης αναμνήσεων και υλικών, ο καλλιτέχνης αναζητά τα παλιά ξύλα του σε αναπαλαιώσεις παλιών σπιτιών ή στα σκουπίδια όπου έχει πεταχτεί κάποια παλιά κασέλα, και στη συνέχεια τα «σμίγει» με μοναδική μαεστρία με τα άλλα πολύτιμα υλικά του, χρυσό, άργυρο και αυγοτέμπερα, για να δημιουργήσει μικρά έργα που το καθένα από αυτά αφηγείται με λυρισμό τη δική του ιστορία.

Στο σύνολο τους, τα έργα που παρουσιάζει συνθέτουν έναν ονειρικό κήπο, που περικλείει αιώνες παράδοσης και ιστορίας. Αλλά και το κάθε έργο ξεχωριστά είναι ένας μικρός κήπος που περικλείεται από περίτεχνα σύμβολα ή από στίχους μανιάτικων μοιρολογιών γραμμένων με βυζαντινή γραφή. Το παραλληλόγραμμο σχήμα το οποίο ενυπάρχει στο κέντρο των έργων, μέσα στο οποίο εξελίσσεται ο «κήπος», περιβάλλεται από μαιάνδρους, οδοντωτές ταινίες, καφασωτά, υπέρθυρα, και άλλα στοιχεία που συναντά κανείς στους βυζαντινούς ναούς.

Η έκθεση συμπληρώνεται από δύο γλυπτά, «Κεφάλι κόρης με χρυσό σκουλαρίκι», σε μανιάτικη πέτρα, και «Τάμα», από ξύλο, ορείχαλκο και μελισσοκέρι. Επίσης δύο έργα σε χειροποίητο κινέζικο χαρτί: το ποίημα του Νίκου Γκάτσου «Μανιάτικος εσπερινός» και του Λευκάδιου Χερν «Είμαι εγώ ο ένας», γραμμένα με κεφαλαιογράμματη βυζαντινή γραφή και κοσμημένα με σύμβολα από θρησκευτικά χειρόγραφα.

Ο Λεωνίδας Μιχαλάκος σημειώνει: «Κατάγομαι από την προσηλιακή Μάνη και τα τελευταία χρόνια ζω και εργάζομαι στον Κότρωνα. Συχνά μου αρέσει να επισκέπτομαι τους περίφημους βυζαντινούς ναούς που κατακλύζουν την περιοχή από το άκρο Ταίναρο έως και τα όρια της πόλης της Καλαμάτας. Είναι ναοί οικοδομημένοι στο ανθρώπινο μέτρο, με βαθύ θρησκευτικό αίσθημα και μεγάλη ταπεινότητα. … Κατάγραφοι από άκρη σε άκρη, σου δημιουργούν το αίσθημα παραδείσιας χάρης, αισθάνεσαι ότι δεν είσαι ένας απλός επισκέπτης, αλλά ένας ευλογημένος προσκυνητής».

Γεννήθηκε το 1959 στον Κότρωνα της Μάνης, σπούδασε στην Σχολή Καλών Τεχνών Τήνου (1980-1983) με δάσκαλο τον γλύπτη Γιάννη Μανιατάκο και παρακολούθησε το σεμινάριο Ελληνικής Παλαιογραφίας στο Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας (ΜΙΕΤ) με τον Αγαμέμνονα Τσελίκα (2001-2003). Εργάστηκε στο ΥΠΠΟ στο εργαστήριο Συντήρησης της επιφάνειας του αρχαίου μαρμάρου των Μνημείων της Ακρόπολης. Είναι μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος (ΕΕΤΕ). Έχει στο ενεργητικό του οκτώ ατομικές εκθέσεις, ενώ έχει συμμετάσχει σε πλήθος ομαδικών. Ζωγραφικά και γλυπτά έργα του υπάρχουν σε ιδιωτικές συλλογές, ιδρύματα και δημόσιους χώρους στην Ελλάδα και το εξωτερικό.