The Smashing Machine: Η καρδιά ενός μαχητή

Το 1997 σε τουρνουά της Ιαπωνίας ο μέχρι τότε αήττητος παλαιστής Μαρκ Κερ γνωρίζει την πρώτη του ήττα. Τις συνέπειες εκείνου του καθοριστικού αγώνα καλείται να διαχειριστεί ο Κερ μαζί με την αφοσιωμένη σύζυγό του Νταν.

Κι ενώ περιμένεις να δεις εικόνες απύθμενης βίας με αιματοβαμμένα ρινγκ και τσαλακωμένες μούρες, ο Μπένι Σάφντι κάνει ακριβώς το αντίθετο, επιλέγοντας μια χαμηλότονη αφηγηματική γραμμή που πριμοδοτεί την εσωτερική αγωνία του ήρωα, ο οποίος ούτως ή άλλως βρίσκεται αρκετά μακριά από το στερεότυπο του βίαιου και σκληρού παλαιστή.

Από την αρχή, ο Μαρκ Κερ συστήνεται ως ένας συνειδητοποιημένος παλαιστής που πίσω από το θηριώδες παρουσιαστικό του κρύβει μια ευαίσθητη και ευγενική ψυχή, που πιστεύει στα ιδανικά του αθλήματος με τις καταβολές από τις αρχαίες πολεμικές τέχνες. Έχοντας προσηλωμένη την κάμερα στην ανθρωποκεντρική πλευρά της ιστορίας του, ο Μπένι Σάφντι υπογράφει ένα σκληρό, οικογενειακό δράμα- στην πρώτη γραμμή του ενδιαφέροντος του εντοπίζεται σταθερά η σχέση του Κερ με την γυναίκα του την οποία υποδύεται θαυμάσια η πάντα αξιόπιστη Έμιλι Μπλαντ- που μετατρέπεται σε ένα εμφατικό σχόλιο για τη σόου μπιζ των αιματοβαμμένων «αθλημάτων», τον κανιβαλισμό των ΜΜΕ αλλά και την λατρεία του κοινού για την ωμή βία.

Μια βία που όσο κι αν προσπαθεί να την αποφύγει κάποιος, από τη στιγμή που βρίσκεται συνεχώς δίπλα της κάποια στιγμή θα την αποδεχτεί ως μέρος της καθημερινότητά του. Το φιλμ που απέσπασε το βραβείο σκηνοθεσίας στο φεστιβάλ της Βενετίας, σημαδεύεται φυσικά από την ολική μεταμόρφωση του Ντουέιν Τζόνσον σε έναν ανθρώπινο και ευαίσθητο παλαιστή που αναγκάζεται να συμβιβαστεί με την έννοια της ήττας, όχι μόνο στις παλαίστρες αλλά και στηνίδια του τη ζωή.