Δεν είμαι εγώ

Ο Λεός Καράξ, δημιουργός ταινιών –φετίχ όπως οι Εραστές της γέφυρας, το Holy Motors και το Annette, μας παραδίδει μία  ταινία-έκπληξη διάρκειας 42 λεπτών, που προβλήθηκε στις Κάννες: ένα γκονταρικού ύφους κινηματογραφικό δοκίμιο για το έργο του, το παρελθόν και το μέλλον του κινηματογράφου και τον σύγχρονο πολιτισμό μας.

Αυτοαναφορική, αταξινόμητη, μια φιλμική αυτοπροσωπογραφία, η ταινία σχεδιάστηκε ως μέρος μιας έκθεσης για τον Καράξ στο Kέντρο Πομπιντού, το οποίο είχε ζητήσει από τον σκηνοθέτη να απαντήσει οπτικοακουστικά στην ερώτηση: «Πού βρίσκεσαι, Λεός Καράξ;»

H έκθεση δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, αλλά ο δημιουργός απάντησε με ένα μεσαίου μήκους κινηματογραφικό δοκίμιο για την εξουσία, την πολιτική και τη δημιουργία εικόνων, μια αυτοπροσωπογραφία με αναφορές σε βιώματα, επιρροές και στο κινηματογραφικό έργο του, αποτίοντας φόρο τιμής στον ύστερο Ζαν-Λικ Γκοντάρ.

Το γκονταρικό ύφος προκύπτει από τη συναρμολόγηση αρχειακού υλικού από ταινίες και πολιτικά γεγονότα, από οικογενειακά άλμπουμ, homevideosκαι τις νεανικές επιρροές του, από την άλλοτε δεικτική και άλλοτε κρυπτική αφήγηση του ίδιου του Καράξ και από τη γραφιστική επεξεργασία των εικόνων.

Το Δεν είμαι εγώ, με αποσπάσματα (και) από το δικό του σινεμά, είναι μια παιχνιδιάρικη, λοξή, αλλά και ειλικρινά στοχαστική ταινία που ταιριάζει με την καλλιτεχνική του ιδιοσυγκρασία. Για τον Καράξ, ο υπερθεαματικός σύγχρονος κόσμος των εικόνων μάς καθιστά τυφλούς σχετικά με τους κινδύνους του φασισμού αλλά και τις ενδείξεις της ομορφιάς στην καθημερινή μας ζωή. Στην ταινία εμφανίζονται αγαπημένοι του ηθοποιοί αλλά και αμφιλεγόμενες πολιτικές προσωπικότητες: από τον Τράμπ μέχρι τον Άσαντ και τον Νετανιάχου.

Σύμφωνα με τον ίδιο τον Καράξ, η ταινία είναι «ένα πορτραίτο του εαυτού μου χωρίς καθρέφτη. Ιδωμένο από πίσω. Επιστρέφω σε παλιούς φίλους, σε παλιές αγάπες, σε συνεργάτες. Στην κόρη μου. Στα σκυλιά μου. Σε όλους όσους μου πρόσφεραν μία πρόσκληση για ένα ταξίδι… Στοχαστές, αντιστασιακούς, καλλιτέχνες. Σε όλους όσους δημιούργησαν το έδαφος ώστε ένα νέο νησί να αναδυθεί από την θάλασσα. Στο οποίο δεν εφαρμόζονται γελοίοι κανόνες, αλλά μπορείς να αναπνεύσεις…».

Μία μοναδική καταβύθιση στο μυαλό του Λεός Καράξ. Μια εκκεντρική και απόλυτα προσωπική ταινία, φτιαγμένη για την μεγάλη οθόνη.