Oxy Mwro: Μια οπτικοακουστική ποιητική performance της Neli P στο REVMA

Το «Oxy Mwro» είναι μια πολυμεσική παράσταση που βασίζεται  στην ομώνυμη ποιητική συλλογή της Neli P, στις ηλεκτρονικές μελωδίες και τα ηχοτοπία του μουσικού και συνθέτη Μικέ Σακελλίου και το Live Video poetry του κινηματογραφιστή και μουσικού Πέτρου Κωλοτούρου. Από τις 19 Μαΐου στο Revma – A Moving Creative Society.

Γράφτηκε στον κενό χρόνο του Lock down και πραγματεύεται την ανατομία ενός ολοκληρωμένου έρωτα. Σήμερα  φανερώνεται φθαρμένο και οξειδωμένο από τις έσω-έξω εξελίξεις. Οξύ, αντιφατικό και αυθάδες διατυμπανίζει την τρυφερότητα.

Το «Oxy Mwro» είναι μία καλλιτεχνική σύνθεση θεάτρου, ποίησης, μουσικής χορού και video art. Η επιλογή διαφορετικών αφηγηματικών μέσων επιχειρεί να δημιουργήσει  έναν φαντασιακό κόσμο όπου το προσωπικό συνδιαλέγεται με το συλλογικό αίσθημα. Ο σκηνικός  χώρος, που αποτελείται από θεατρική δράση. ζωντανή μουσική και ζωντανή βιντεοσκόπηση, διανύει τον παρόντα χρόνο και μεταβάλλεται σε ένα ονειρικό- ποιητικό-ψηφιακό τοπίο μέσα στο οποίο οι καταλυτικές εσωτερικές επιθυμίες βρίσκουν τους φυσικούς τους ήχους.

Aφοπλιστικά προσωπικό, το «Oxy Mwro» αφήνεται στη ροή του ζευγαριού και του συνόλου. Μιλάει για τη σύνδεση και τους συσχετισμούς ενώ αυτοδιαφεντεύεται-αυτοδιατίθεται-αυτοεκλπηρώνεται. Δεν είναι αθόρυβο αλλά δεν αρνείται τη σιωπή. Δονείται σκοτεινό σε μια αεικίνητη φαινομενική ακινησία αναζητώντας την πηγή του φωτός.

«Μοιρασμένη σε χίλια κομμάτια, προσπαθώ να σώσω την ποίηση στην καθημερινότητά. Ένα φυτό, το σκυλί απ’ την πείνα, μία συνάντηση. Δεν θα ήταν εύκολο να πω είμαι χορεύτρια, ποιήτρια, ηθοποιός, ερευνήτρια, καθαρίστρια,, ενορχηστρώτρια μαζικής μαγείας. Είμαι ό,τι είναι ο χώρος μου, ό,τι είναι το σώμα μου.

Δε θα μπορούσα να μην φωνάζω, να κάθομαι αμέριμνη κοιτώντας με τα κιάλια τα παρακάλια της μοναξιάς, τα εικονίσματα της αγάπης, τα αυτοσχέδια μαυρίσματα της δόξας. Η φωνή μου είναι η ανάσα μου.

Μελετώντας θέατρο και χορό από την πλευρά του περφόρμερ και του θεατή-σκηνοθέτη( doer-viewer) παρατηρώ ότι δημιουργείται από κοινού ένα μαγνητικό πεδίο, μέσα στο οποίο ο νους των περφορμερ και θεατών γίνεται ένα, σαν να ξεδιπλώνεται ένας συνολικός εγκέφαλος, όμοιος με κείνον της γης. Οι αισθήσεις διακλαδώνονται. Αυτό που κάνω- βλέπω- αισθάνομαι το ακούω. Σαν να βρίσκομαι σε έναν μικρόκοσμο όπου μπορώ να ακούσω το τρίξιμο του γρασιδιού που μεγαλώνει. Ακούω τον ήχο που παράγω μέσα μου, τον ψάχνω στις πιο βαθιές κρυψώνες του, ανοίγω μαλακά την πόρτα να βγει έξω, να πάρει αέρα».

Η Νέλλη Πουλοπούλου είναι performer, σκηνοθέτιδα και εκπαιδεύτρια σωματικής τέχνης. Έχει χρόνια επικεντρωθεί στην έρευνα και τη δημιουργία παραστάσεων με άξονα το  σωματικό- ποιητικό θέατρο,  τις interactive και site specific performances και το Butoh. Οι παραστάσεις της φωτίζουν το ανθρώπινο σώμα στο φυσικό και κοινωνικό τοπίο, απαλλαγμένο από τα στερεότυπα. Στην πρακτική της εστιάζει στην κίνηση, τον ήχο και τον λόγο που πηγάζουν αυτόματα και οργανικά. Έχει στο ενεργητικό της παραστάσεις σε θεατρικούς οργανισμούς, σε δημόσιους και φυσικούς χώρους και έχει συνεργαστεί ως δημιουργός, περφόρμερ και εκπαιδεύτρια με το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος(ΚΠΙΣΝ), τον Δήμο Αθηναίων, το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, το Βαλκανικό Φεστιβάλ Βουλγαρίας, το Εθνικό θέατρο Πολωνίας GRECJI Festival, το Φεστιβάλ  Αισχυλείων Ελευσίνας, το Φεστιβάλ νέων Ελλήνων χορογράφων, τα Θέατρα Ροές, Badminton, Φούρνος, Αργώ, Booze Cooperativa κ.ά. Είναι συνιδρύτρια και καλλιτεχνική διευθύντρια του πολιτιστικού οργανισμού REVMA | A Moving Creative Society.

Ο Μικές Σακελλίου ξεκίνησε την καλλιτεχνική του πορεία με σπουδές στον τζαζ αυτοσχεδιασμό (California Institute of the Arts – BFA Clarinet Jazz Performance, 2008) και τη μουσική παραγωγή (London College of Music – MA Record Production, 2015). Η μουσική του συνδυάζει τζαζ, φολκ αφήγηση,

κινηματογραφικές υφές και ηλεκτρονικά τοπία σε μια μουσική με έντονη ατμόσφαιρα και ποιητική προσέγγιση. Από το 2008 πειραματίζεται με συνθέσεις για μικρά σύνολα, αναλογικά synths, ηχογραφήσεις πεδίου και spoken word, δημιουργώντας έναν προσωπικό ηχητικό κόσμο.

Ο Πέτρος Κολοτούρος είναι δημιουργός οπτικοακουστικών έργων με έδρα την Αθήνα. Το έργο του εκτείνεται από τον ρεαλισμό του δημιουργικού ντοκιμαντέρ έως την αφαιρετική και αισθητηριακή γλώσσα της οπτικής ποίησης, αναζητώντας μορφές που εξυπηρετούν την ιδιαίτερη φύση κάθε έργου. Κεντρική θέση στην πρακτική του κατέχει η δυναμική σχέση ανάμεσα στην εικόνα και τον ήχο — μια διαλεκτική που επιδιώκει να δημιουργήσει εμπειρίες με συναισθηματική και αισθητηριακή απήχηση.

Τα έργα του πραγματεύονται ζητήματα τέχνης, κοινότητας και συνεργασίας, συχνά μέσα από συλλογικές διαδικασίες και διακαλλιτεχνικές προσεγγίσεις. Έχει σκηνοθετήσει ντοκιμαντέρ, βιντεοκλίπ, έργα βίντεο-τέχνης και ζωντανές οπτικοακουστικές προβολές, με συμμετοχές και διακρίσεις σε φεστιβάλ στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Το έργο του χαρακτηρίζεται από έναν υβριδικό κινηματογραφικό λόγο που ισορροπεί ανάμεσα στην αναστοχαστική παρατήρηση και την αισθητηριακή πρόκληση.

Είναι απόφοιτος του μεταπτυχιακού προγράμματος «Πολιτισμός και Παραγωγή Ταινιών Ντοκιμαντέρ» του Πανεπιστημίου Αιγαίου και του Τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.