Something Holds Me: Η καλλιτέχνις Billy Klotsa επαναπροσδιορίζει τον μύθο του Ικάρου στην γκαλερί Chyper

Η ανεξάρτητη γκαλερί Chyper προσκαλεί την A—Z να επιμεληθεί την πρώτη ατομική έκθεση της Billy Klotsa στην Αθήνα, μιας διεπιστημονικής καλλιτέχνιδος που η πρακτική της συνδυάζει τον κινηματογράφο και τη ζωγραφική. Με τίτλο Something Holds Me, η έκθεση παρουσιάζει ένα νέο σώμα έργων της καλλιτέχνιδας το οποίο επαναπροσδιορίζει τον μύθο του Ίκαρου, μετατρέποντάς τον σε έναν στοχασμό πάνω στη δυναμική της εξουσίας, την επιθυμία, την απώλεια και την ελπίδα. Η έκθεση εγκαινιάζεται στις 20 Μαρτίου, με ηχητική περφόρμανς από την Alpha (A—Z), και θα διαρκέσει έως τις 16 Απριλίου.

Το «Something Holds» Me εξετάζει τους δύο πρωταγωνιστές, τον πατέρα και τον γιο, ως σύμβολα που υποδηλώνουν τους περιορισμούς που επιβάλλονται από τις κοινωνικές δομές και την επισφάλεια μέσα στην αγκαλιά του οικείου. Ο ήλιος γίνεται σύμβολο της επιθυμίας και της λαχτάρας. Ενώ η παραδοσιακή αφήγηση εστιάζει στην παρορμητική φύση του Ίκαρου και την τραγική κατάληξη, η Klotsa εμβαθύνει περισσότερο, αμφισβητώντας τα θεμέλια της προειδοποιητικής σοφίας του πατέρα, και διερωτάται: Ποιοι φόβοι εμποδίζουν τον πατέρα να φτάσει στα ίδια πυρακτωμένα ύψη;

Αντί να υποκύψει στην παραδοσιακή αφήγηση του θανάτου, ο Ίκαρος της Klotsa επιβιώνει. Αντιμετωπίζει το βάρος της απώλειας όχι ως τέλος, αλλά ως καταλύτη για τη μεταμόρφωση. Από τα βάθη της πτώσης του, ξαναβρίσκει μια αδάμαστη δύναμη και μια αποφασιστικότητα να υπερβεί την αντιληπτή ασφάλεια του παλιού οικείου που βρίσκεται στην αγκαλιά του πατέρα. Στρέφει ξανά το βλέμμα του προς τον ήλιο όχι με απερίσκεπτη εγκατάλειψη, αλλά με μια νέα κατανόηση του αγνώστου και της μεταμορφωτικής του δύναμης.

Αυτή η έκθεση δεν είναι απλώς μια επαναφήγηση ενός μύθου – είναι μια ποιητική εξερεύνηση της ευαλωτότητας. Μέσα από την αλληλεπίδραση κινηματογράφου και ζωγραφικής, η Klotsa μάς καλεί να αναλογιστούμε τις δικές μας επιθυμίες, τους δικούς μας φόβους και τη δική μας ικανότητα για ανθεκτικότητα. Είναι μια μαρτυρία για τη διαρκή δύναμη της ελπίδας, ακόμη και μπροστά στη βαθιά απώλεια, και μια οδυνηρή υπενθύμιση ότι η αναζήτηση της ελευθερίας και της αγάπης είναι ένα ταξίδι που αξίζει να αναλάβουμε, όποιο κι αν είναι το κόστος.

You shatter me, your grip on me
A hold on me so dull it kills
You stifle me
Infectious sense of Hopelessness and prayers for rain
I suffocate, I breathe in dirt
And nowhere shines but desolate
And drab the hours all spent on killing time
Again all waiting for the rain
(The Cure)

[relart `]

Σε συνομιλία με τα έργα της Billy Klotsa, στην έκθεση θα προβάλλεται ένα showreel με τίτλο Prayers for the Rain, παρουσιάζοντας έργα των καλλιτεχνών: Babeworld x utopian_realism, Jordan Baseman, Ίρια Βρεττού, Tarek Lakhrissi και Μάριος Σταμάτης. Τα έργα αυτά διερευνούν τις ιδέες της απώλειας, της μεταμόρφωσης και της αποδοχής του σκότους στο φως.