Deadpool & Wolverine

Αντιγράφουμε την υπόθεση της ταινίας από το δελτίου τύπου όπως ακριβώς έχει: «O απαθής Γουέιντ Γουίλσον περιφέρεται ως απλός πολίτης. Έχει αφήσει πλέον πίσω του τις μέρες του ως ο πολυλογάς και αθυρόστομος μισθοφόρος Deadpool. Όταν ο πλανήτης του αντιμετωπίζει μια υπαρξιακή απειλή, ο Γουέιντ πρέπει απρόθυμα να αναλάβει δράση μαζί με έναν ακόμα πιο απρόθυμο… απρόθυμο; Τον πλέον απρόθυμο. Πρέπει να πείσει έναν απρόθυμο Wolverine να… Σκατά! Οι περιλήψεις είναι τόσο ηλίθιες». Είπατε κάτι;

Η Marvel ρισκάρει και καλά κάνει, βάζοντας στο ίδιο σετ δύο από τα σούπερ όπλα της. Όμως δεν είναι και τόσο βέβαιο ότι το ρίσκο αυτό θα της βγει σε καλό αφού η χημεία ανάμεσα σε Deadpool καιWolverine έχει προβληματάκια.

Στα δικά μας μάτια φαντάζει σαν ένα νούμερο τσίρκου όπου δύο ακροβάτες παλεύουν για να μην πέσουν από το σχοινί. Τα διαφορετικά, γεμάτα αντιθέσεις, χαρακτηριστικά τους συνθέτουν ένα δίπολο όπου φέρνει στο νου του σινεφίλ, κορυφαία κινηματογραφικά ζευγάρια από τα παλιά που γνώρισαν τεράστια επιτυχία (Γουόλτερ Ματάου και Τζακ Λέμον, Έντι Μέρφι και Νικ Νόλτε, Μελ Γκίμπσον και Ντάνι Γκλόβερ κλπ).

Όμως η επιτυχία των παραπάνω στηρίχτηκε σε ένα απαράβατο κανόνα: το χιούμορ ήταν το Α και το Ω στις ταινίες τους. Εδώ ο χρυσός κανόνας του γέλιου μπαίνει σε καθεστώς αμφισβήτησης από τους εγκέφαλους της Marvel που αντί να τον ενισχύσουν (και γιατί όχι να τον απογειώσουν αφού τα αστεία μαρβελικής αυτοαναφοράς και απομυθοποίησης των σούπερ ηρώων είναι τα πιο πετυχημένα στο φιλμ), τον αποδυναμώνουν με δύο άστοχες επιλογές.

Η πρώτη αφορά στην ενίσχυση της δράσης με εικόνες τίγκα στο ψηφιακό αίμα που σκοπό έχουν να θαμπώσουν τον διψασμένο για σπλάτερ θεατή και η δεύτερη –και κρισιμότερη- η αδιάφορη πλοκή που δεν έχει κανένα κέντρο βάρους και βασίζεται μόνο στις cameo εμφανίσεις παλιών ηρώων του MCU που τρέχουν αλλά δεν φτάνουν για να καλύψουν τα κενά της αδύναμης υπόθεσης.