Το αλάνι
Μια τρυφερή ταινία πάνω στη σχέση πατέρα- κόρης είναι το βραβευμένο στο Σάντανς σκηνοθετικό ντεμπούτο της βρετανίδας Σαρλότ Ρέγκαν.
Η 12χρονη Τζόρτζι έχει χάσει πρόσφατα τη μητέρα της αλλά καταφέρνει να ζει μόνη στο σπίτι της (ο πατέρας της έχει εγκαταλείψει την οικογένεια του εδώ και χρόνια) ξεγελώντας την πρόνοια καθώς και τους δασκάλους της. Ώσπου εμφανίζεται μια μέρα στην πόρτα του σπιτιού της ένας άγνωστος άντρας που δηλώνει ότι είναι ο πατέρας της.
Μια ταινία- δώρο ζωής
Η πιτσιρίκα Λόλα Κάμπελ μπαίνει υποδειγματικά στο πετσί της Τζόρτζι, του ασυμβίβαστου αγοροκόριτσου με την φανέλα της αγαπημένης της Γουέστ Χαμ μονίμως κολλημένη πάνω της και τις ευφυείς κομπίνες που χρησιμοποιεί για να ξεγλιστρά όποτε η ελευθερία της απειλείται.
Το γεμάτο σπιρτάδα «Αλάνι» θριάμβευσε στο κορυφαίο φεστιβάλ του Σάντανς στη γιορτή των ανεξάρτητων κινηματογραφιστών, χάρη στον ανεπιτήδευτο ρεαλισμό, το πηγαίο χιούμορ και φυσικά την αφοπλιστική πρωταγωνίστρια του.
Άξιος συμπαραστάτης της Κάμπελ ο ανερχόμενος Χάρις Ντίκινσον («Το τρίγωνο της θλίψης») προσθέτει περαιτέρω ανθρωπιά και στυλ σε τούτη την αντισυμβατική ιστορία διπλής ενηλικίωσης- μιας πρόωρης και μιας καθυστερημένης.
Το φτιαγμένο με απαράμιλλη απλότητα, δροσερό και γλυκόπικρο σενάριο κεντά σε όλα τα επίπεδα. Με φόντο ένα εργατικό προάστιο του Λονδίνου και αφετηρία μια σκληρή απώλεια, η ανθρωποκεντρική ματιά της Ρέγκαν πετυχαίνει να αναδείξει τα κοινωνικά προβλήματα της καθημερινής επιβίωσης χωρίς να γίνεται ούτε για μια στιγμή διδακτικό ή μελό.
Η συγκίνηση σαφώς και δεν λείπει (ειδικά στο θαυμάσιο φινάλε) από το φιλμ, όμως η αίσθηση που αποκομίζει ο θεατής είναι εκείνη ενός πραγματικού δώρου ζωής που του χαρίζεται με τη μορφή ενός τόσο ξεχωριστού πλάσματος.
