Fingernails

Κάπου στο μέλλον η Αννα και ο Ράιαν είναι από τα ελάχιστα ζευγάρια που έχουν καταφέρει να βρουν την πραγματική αγάπη, όπως έχει αποδειχτεί κι από το νέο τεχνολογικό επίτευγμα που έχει φέρει επανάσταση στις σχέσεις των ζευγαριών. Είναι όμως έτσι;

Όταν στο ινστιτούτο που διεκπεραιώνει τους εργαστηριακούς ελέγχους που πιστοποιούν τη συμβατότητα των ζευγαριών, η Αννα γνωρίζει τον Αμίρ, οι βεβαιότητες της μέχρι τότε τακτοποιημένης ζωής της καταρρέουν. Είναι προφανές πως το κεντρικό θέμα της επιστημονικής φαντασίας ορίζει ελάχιστα την πλοκή σε ένα αρχετυπικό lovestory ιψενικού τριγώνου.

Το ζήτημα της ασφάλειας που αναζητεί κάποιος σε μια σχέση έρχεται σε μετωπική με το ρίσκο που παίρνει κάποιος που αποφασίζει να έρθει για πρώτη φορά ίσως σε επαφή με τα αληθινά συναισθήματα του. Η ταινία είναι ένα τρυφερό και ενίοτε σπαρακτικό ρομάντζο, με έξυπνα κωμικά διαλείμματα, το οποίο παρά την sci-fiένδυση του, ταιριάζει απόλυτα με κλασικά, παλιομοδίτικα φιλμ του είδους.

Αυτό οφείλεται κυρίως στην επιλογή του σκηνοθέτη να αφηγηθεί την πιο ευάλωτη και ανθρώπινη πλευρά των χαρακτήρων του είτε με μια αβίαστη απλότητα που κάνει την ταινία να κυλάει σαν νεράκι είτε αφομοιώνοντας ένα θαυμαστό ρεαλισμό που καταργεί σχεδόν την φουτουριστική πλευρά του σεναρίου.

Επίσης οι θαυμάσιες ερμηνείες υπηρετούν άψογα το όραμα του σκηνοθέτη που δεν αρκείται στον weirdεντυπωσιασμό της βασικής ιδέας (για να διαπιστώσουν οι ερωτευμένοι αν ταιριάζουν πρέπει να θυσιάσουν ένα νύχι τους) αλλά την ενισχύει με ένα υπόγειο, παλιομοδίτικο ρομαντισμό που θέτει τα σωστά ερωτήματα – ως που θα έφτανες για να ζήσεις τον απόλυτο έρωτα- στην ιδανική κινηματογραφική βάση.