Δήμητρα Γαλάνη: «Όσο αντέχω θα είμαι παρούσα – Προσπάθησα να μην ξιπαστώ από την αγάπη του κόσμου»
Προσθήκη ως αγαπημένη πηγή«Όσο αντέχω – δεν θα είναι για πολύ ακόμα – για να παράγω πράγματα και να βοηθάω νέους ανθρώπους, θα είμαι παρούσα» είπε η Δήμητρα Γαλάνη στο «Πάμε Δανάη», όπου μίλησε για τις «ταμπέλες», την αγάπη του κοινού, τα λάθη, τις συνεργασίες της.
Η Δήμητρα Γαλάνη πρόκειται να εμφανιστεί σε λίγες ημέρες (Δευτέρα 9 Οκτωβρίου) στο Θέατρο Λυκαβηττού, για μία μοναδική συναυλία με τη Μάρθα Φριντζήλα και εκλεκτούς καλεσμένους.
Έτσι, η αγαπημένη ερμηνεύτρια μίλησε στο «Πάμε Δανάη» του Mega για τη ζόρικη εφηβεία που είχε και τη στήριξη των γονιών της, για την πρόωρη απώλεια φίλων που έζησε, τις «ταμπέλες» που την ενοχλούν, τις σχέσεις, τα λάθη και τα πράγματα που έχει ξεγράψει, τον λόγο που ποτέ δεν θέλησε ένα παιδί – και φυσικά για την πολυαναμενόμενη συναυλία.
«Στη σκηνή του δημοτικού θεάτρου Λυκαβηττού έχω ανέβει με τον Σταύρο Ξαρχάκο, τον Γιάννη Σπανό, τον Νίκο Ξυλούρη, τον Μάνο Χατζιδάκι κι άλλους συνάδελφους. Στις 9 Οκτωβρίου θα είμαστε στον Λυκαβηττό με τη Μάρθα Φριντζήλα, «Σ’ ένα κύμα του νότου» και καλεσμένους μας την Ελένη Τσαλιγοπούλου και τον Φώτη Σιώτα», είπε αρχικά η Δήμητρα Γαλάνη.
«Τη Μάρθα Φριντζήλα τη σέβομαι και την εκτιμώ βαθύτατα, πρόκειται για ένα διάλογο δυο γυναικών μέσα από μνήμες και βιώματα, μέσω των τραγουδιών. Θ βρεθούμε με την παράσταση, «Σ’ ένα κύμα του νότου», στο μέγαρο μουσικής Θεσσαλονίκης, στις 31 Οκτωβρίου και την 1 η Νοέμβριου. Το ότι ήμουν μαζί σας σε όλες τις στιγμές σας με τη φωνή μου είναι μία ευλογία, ένα δώρο που προσπαθώ να το επιστρέψω συνεχώς και σας ευχαριστώ», συνέχισε.
Η Δήμητρα Γαλάνη μίλησε και για την αγάπη του κόσμου, λέγοντας με ειλικρίνεια πως, «προσπάθησα να μην ξιπαστώ από την αγάπη και την αποδοχή. Ο άνθρωπος δεν θέλει και πολύ για να ξιπαστεί. Τα κατάφερα και έγινα καλύτερος άνθρωπος. Όσο αντέχω – δεν θα είναι για πολύ ακόμα – για να παράγω πράγματα και να βοηθάω νέους ανθρώπους, θα είμαι παρούσα με όποιον τρόπο».
Μεταξύ άλλων η ερμηνεύτρια μίλησε και για τα παιδικά της χρόνια, αλλά και για τη στήριξη που έλαβε από τους γονείς της. «Εγώ μεγάλωσα μαθαίνοντας το νοιάξιμο και την ενσυναίσθηση, όσοι είχαμε την ευτυχία να έχουμε τέτοιους γονείς είναι μεγάλο όπλο. Οι γονείς μου είχαν ανοιχτό μυαλό, ήξεραν τι είναι αγάπη και ελευθερία, επέτρεψαν στα παιδιά τους να αναπτύξουν αυτό που ήθελαν, βάζοντας όρια. Τους γονείς μου τους παίδεψα πάρα πολύ, η εφηβεία μου ήταν πολύ ζόρικη, άλλα εκείνοι άντεξαν, βράχοι».
