Ο Indiana Jones και ο δίσκος του πεπρωμένου

Το καλοκαίρι του 1969 η Αμερική γιορτάζει την «κατάκτηση του διαστήματος» με τα περίφημα βήματα του Άρμστρονγκ στην σελήνη αλλά ο συνταξιούχος εδώ και λίγες ώρες Ιντιάνα Τζόουνς δεν έχει καμιά όρεξη για πανηγυρισμούς. Το έναυσμα για επιστροφή στη δράση και τα… παλιά, έρχεται για τον Ίντι με τη απρόσμενη επίσκεψη της βαφτιστήρας του που τον ενημερώνει για τις ξεχωριστές δυνάμεις που κρύβει ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων του Αρχιμήδη.

Όταν το 2008 ο Στίβεν Σπίλμπεργκ γύριζε την, μάλλον αχρείαστη, τέταρτη περιπέτεια του Ιντιάνα Τζόουνς με τίτλο «Το βασίλειο του κρυστάλλινου κρανίου», ο νεοφερμένος Τζέιμς Μάνγκολντ ανανέωνε υποδειγματικά το ξεπεσμένο είδος του γουέστερν με το υπέροχο «Τελευταίο τρένο για τη Γιούμα», ριμέικ της κλασικής ταινίας του Ντέλμερ Ντέιβις.

Δεκαπέντε χρόνια μετά οι δρόμοι των δύο αντρών ενώνονται στο υπερφιλόδοξο τελευταίο κεφάλαιο του Ιντιάνα Τζόουνς με τον 81χρονο πλέον Χάρισον Φορντ στην αποχαιρετιστήρια εμφάνιση του ως Ιντιανά Τζόουνς. Στο φιλμ που ουσιαστικά αποτελεί ένα φόρο τιμής στην επική διαδρομή του ήρωα, ο Ίντι εμφανίζεται σε δύο διαφορετικές χρονικές περιόδους (το 1944 με ψηφιακό λίφτινγκ για τον Φορντ και το 1969 σε αυθεντική παρουσία) με το μεσοδιάστημα να εξηγεί πολλά για τις παραξενιές του γκρινιάρη γέρου που δεν ασχολείται με το σήμερα και προτιμά να ζει στο παρελθόν.

Κάπως έτσι είναι και το φιλμ: παλιομοδίτικο, παιχνιδιάρικο αλλά και απέραντα διασκεδαστικό σε κάθε χορταστική σεκάνς δράσης που κλείνει κρυφά το μάτι στις προηγούμενες ταινίες του Σπίλμπεργκ. H διαφορά με το προηγούμενο φιλμ του 2008 είναι πως το κράμα νοσταλγίας και έξυπνου χιούμορ της σημερινής ταινίας δεν είναι μόνο πιο πετυχημένο αλλά και επικεντρωμένο εύστοχα σε μια ιστορική συνθήκη με έντονο αρχαιοελληνικό ενδιαφέρον που μάλλον θα σας συναρπάσει. Και όσον αφορά το μέλλον της σειράς, λογικά αυτό θα το αναζητήσουμε στο πρόσωπο της καπάτσας βαφτισιμιάς του Ίντι, που υποδύεται απολαυστικά η Φίμπι Γουόλερ Μπριτζ.