Στο πλαίσιο των ετήσιων εικαστικών εκθέσεων που διοργανώνονται με στόχο να ενθαρρύνουν την εξοικείωση των μαθητών της με τη δημιουργικότητα και την πνευματικότητα της τέχνης, η Ελληνογερμανική Αγωγή φιλοξενεί στους χώρους της, στην Παλλήνη, την έκθεση «Σκιές» του Νίκου Κεσσανλή, αυτή της εμβληματικής μορφής της γενιάς του ’60, σε επιμέλεια της ιστορικού τέχνης Ελένης Κούκου.
Στην έκθεση παρουσιάζονται οκτώ έργα από τις «Φαντασμαγορίες της ταυτότητας», την πιο χαρακτηριστική ενότητα της δουλειάς του που πρωτοέκανε τη δεκαετία του 1960 και ανήκουν στο κίνημα της mec art (μηχανική τέχνη). Η σειρά που παρουσιάζεται στην έκθεση έγινε την ίδια περίοδο που ο καλλιτέχνης δημιούργησε το μεγάλο έργο «Η ουρά», που κοσμεί τον σταθμό του Μετρό στην Ομόνοια.
ΝΙΚΟΣ ΚΕΣΣΑΝΛΗΣ ΣΚΙΕΣ, 2000, Φωτογραφική εκτύπωση σε μουσαμά. Ευγενική παραχώρηση της Κλάρας Τσουμπλέκα
Ο Κεσσανλής βρέθηκε στο Παρίσι της δεκαετίας του 1960 και συμμετείχε ενεργά στα καλλιτεχνικά κινήματα της εποχής, που διαπνέονταν από την επιθυμία ρήξης με την παραδοσιακή ζωγραφική. Έτσι προέκυψε η mec art (μηχανική́ τέχνη), της οποίας υπήρξε ιδρυτικό μέλος.
Τα έργα του διεύρυναν το πεδίο της ζωγραφικής, μέσω της εισαγωγής του μηχανικού, του τυχαίου, του αυθόρμητου, αλλά και της παράδοσης, με αναφορές στο ανατολίτικο θέατρο σκιών. Οι «Φαντασμαγορίες της ταυτότητας» απεικονίζουν διαφορετικές σκιές/εκδοχές του εαυτού μας, που αναδεικνύουν την πολυπλοκότητα της ανθρώπινης ύπαρξης.
Κατά τη διάρκεια της έκθεσης, μικροί και μεγάλοι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να φωτογραφίσουν τις δικές τους σκιές, σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο, με την ίδια μέθοδο που έκανε τα έργα του ο Νίκος Κεσσανλής.
ΝΙΚΟΣ ΚΕΣΣΑΝΛΗΣ ΣΚΙΕΣ, 2000, Φωτογραφική εκτύπωση σε μουσαμά. Ευγενική παραχώρηση της Κλάρας Τσουμπλέκα
Ο Νίκος Κεσσανλής (1930-2004) γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Αποφοίτησε από́ την Ανωτάτη Σχολή́ Κάλων Τεχνών της Αθήνας, συνέχισε τις σπουδές του στη Ρώμη και ύστερα εγκαταστάθηκε στο Παρίσι. Συνδέθηκε με καλλιτεχνικές ομάδες και κινήματα, όπως οι Νέοι Ρεαλιστές ή η Mec Art, που αναζητούσαν νέους τρόπους και νέα μέσα έκφρασης. Πήρε μέρος σε πολλές σημαντικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό́. Το 1982 εκλέχτηκε καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή́ Καλών Τεχνών της Αθήνας, ενώ́ το διάστημα 1991-1995 υπήρξε πρύτανης της Σχολής, με έργο που καθόρισε την πορεία της.
