Μπλε φεγγάρι

Η Ιρίνα ζει σε μια «τοξική» οικογένεια, εγκλωβισμένη στην οικογενειακή επιχείρηση, ένα ορεινό ξενοδοχείο. Για να ξεφύγει από τη βία που την περιβάλλει,επιδιώκει να περάσει στο Πανεπιστήμιο, στο Βουκουρέστι. Μία παράξενη σεξουαλική εμπειρία με έναν παντρεμένο καλλιτέχνη που γνωρίζει σε ένα πάρτι, θα τη φέρει σε σημείο να απαντήσει στη βία των ανδρών που υπάρχουν στη ζωή της. Παρακινημένη από το γυναικείο της ένστικτο, αλλά και το εύστροφο μυαλό της, σιγά – σιγά τους παρασύρει όλους σε ένα ανεπαίσθητο αλλά επικίνδυνο ψυχολογικό παιχνίδι. Και χωρίς να το καταλάβουν, οι θύτες μεταμορφώνονται σε θύματα…

Καθαρόαιμος ρουμάνικος ρεαλισμός, σε μια ταινία με ηρωίδα μια κοπέλα που από μικρή βιώνει μια καθημερινότητα κακοποίησης: βία, σωματική και ψυχολογική, ουρλιαχτά, καταπίεση, αδιάκοπη και υποχρεωτική εργασία, και μια διαρκής άρνηση από το περιβάλλον της στις αγωνιώδεις παρακλήσεις της να φύγει για να σπουδάσει. Η μητέρα, κατ’ ουσίαν απούσα, την αφήνει στο έλεος των ανδρών της οικογένειας, ενώ ακόμα και η πρώτη σεξουαλική της επαφή δεν είναι ξεκάθαρο αν υπήρξε συναινετική. Η κοπέλα υφίσταται πολλά, αλλά λέει λίγα, ενώ όλοι γύρω της κραυγάζουν. Όμως η σκηνοθέτρια μας παρασύρει σε ένα ασφυκτικό περιβάλλον, όπου η έκρηξη είναι αναπόφευκτη…

Η ταινία, που αποτελεί το κινηματογραφικό ντεμπούτο της νεαρής σκηνοθέτριας, απέσπασε το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο Φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν, ενώ συμμετείχε εκτός συναγωνισμού στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.