Σαν σήμερα, το 1998, η Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου ονόμασε τη Marie Tharp μία από τις μεγαλύτερες χαρτογράφους του 20ου αιώνα. Με αφορμή αυτήν την ιστορική μέρα, η Google αφιερώνει το σημερινό της doodle στη ζωή της Αμερικανίδας γεωλόγου και ωκεανογράφου χαρτογράφου, η οποία με το έργο της συνέβαλε στο να αποδειχθούν οι θεωρίες της ηπειρωτικής μετατόπισης.
Το διαδραστικό αυτό εργαλείο της Google μάς επιτρέπει να εξερευνήσουμε με παραστατικό τρόπο τη ζωή της Marie Tharp, ενώ παράλληλα την ιστορία της αφηγούνται οι Caitlyn Larsen, Rebecca Nesel και Dr. Tiara Moore, τρεις αξιόλογες γυναίκες που, βαδίζοντας και αυτές στα χνάρια της Tharp, είναι διακεκριμένες σε έναν επιστημονικό τομέα που είναι κατεξοχήν ανδροκρατούμενος.
Λίγα λόγια για τη Marie TharpΗ Marie Tharp γεννήθηκε στις 30 Ιουλίου 1920 στο Υψηλάντι του Μίσιγκαν και ήταν το μοναδικό παιδί στην οικογένειά της. Σε επαφή για πρώτη φορά με τη διαδικασία της δημιουργίας χαρτών την έφερε ο πατέρας της, ο οποίος εργαζόταν για το Υπουργείο Γεωργίας των ΗΠΑ.
Αργότερα, η Tharp φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν όπου έκανε το μεταπτυχιακό της στη γεωλογία πετρελαίου, γεγονός αξιοθαύμαστο αν λάβει κανείς υπόψιν την πολύ περιορισμένη παρουσία των γυναικών σε ακαδημαϊκούς και επιστημονικούς κλάδους. Το 1948 μετακόμισε στη Νέα Υόρκη και έγινε η πρώτη γυναίκα που εργάστηκε στο Γεωλογικό Παρατηρητήριο Lamont στο οποίο ήρθε σε επαφή με τον γεωλόγο Bruce Heezen.
Σε μία κοινή τους έρευνα, ο Heezen συγκέντρωσε δεδομένα για το βάθος του ωκεανού στον Ατλαντικό Ωκεανό, ενώ η Tharp δημιούργησε χάρτες του πυθμένα του ωκεανού, χρησιμοποιώντας την τεχνολογία σόναρ, μία τεχνολογία βασισμένη στον ήχο, που χρησιμοποιούνταν για να βρουν το βάθος του νερού. Με τη συγκεκριμένη τεχνοτροπία, η Tharp ανακάλυψε την κορυφογραμμή του Μεσοατλαντικού.
Ο Heezen αρχικά χαρακτήρισε τα ευρήματά της ως «κοριτσίστικη συζήτηση». Στη συνέχεια, ωστόσο, όταν συνέκριναν αυτά τα ρήγματα σε σχήμα V με τους χάρτες του επικεντρικού σεισμού, ο Heezen δεν μπόρεσε να μην επαληθεύσει την έρευνα της Marie Tharp. Μαζί λοιπόν το 1957 δημοσίευσαν τον πρώτο χάρτη του βυθού του ωκεανού στον Βόρειο Ατλαντικό ενώ είκοσι χρόνια μετά, το National Geographic δημοσίευσε τον πρώτο παγκόσμιο χάρτη ολόκληρου του πυθμένα του ωκεανού με τίτλο «The World Ocean Floor», από τους Tharp και Heezen.
Το 1995 η Αμερικανίδα επιστήμονας δώρισε τη συλλογή χαρτών της στη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου. Η Βιβλιοθήκη με τη σειρά της στον εορτασμό της 100ης επετείου του Τμήματος Γεωγραφίας και Χαρτών την ονόμασε μία από τις σημαντικότερες χαρτογράφους του 20ου αιώνα. Το 2001, το αστεροσκοπείο στο οποίο ξεκίνησε την επιστημονική καριέρα της της απένειμε το πρώτο ετήσιο βραβείο Lamont-Doherty Heritage.
