Το Χελιδόνι, του Γκιλιέμ Κλούα σε σκηνοθεσία Αντώνη Γαλέου στο θέατρο Μουσούρη

Με το βαθιά ανθρώπινο και συγκινητικό έργο του βραβευμένου Καταλανού συγγραφέα Γκιλιέμ Κλούα, «Το Χελιδόνι», θα συναντηθούν στη σκηνή του θεάτρου Μουσούρη, η Κατερίνα Διδασκάλου και ο Δημήτρης Τσίκλης. Η παράσταση,  θα ανεβεί σε μετάφραση Μαρίας Χατζηεμμανουήλ, σκηνοθεσία Αντώνη Γαλέου και μουσική Alex Sid. Θα κάνει πρεμιέρα στις 5 Οκτωβρίου.

Μετά από μια τεράστια σειρά επιτυχημένων παραστάσεων στο Λονδίνο, την Ιταλία, την Αθήνα -με τη Σοφία Σεϊρλή και τον Βασίλη Μαυρογεωργίου σε σκηνοθεσία Ελένης Γκασούκα – την Ουρουγουάη. Επίσης σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Ισπανίας, τη Ρουμανία, τη Βραζιλία, το Πουέρτο Ρίκο, το Περού, το Μαϊάμι, τη Νέα Υόρκη και το Σικάγο, «Το Χελιδόνι» επιστρέφει στην Αθήνα.

Με αφορμή την τρομοκρατική επίθεση της 12ης Ιουνίου 2016 στο gay bar «Pulse» του Ορλάντο, ο Γκιλιέμ Κλούα γράφει έναν ύμνο στην αγάπη και τον θρίαμβο της ζωής. Απέναντι στο μίσος και τον θάνατο. Η αντιπαράθεση ανάμεσα στη μητέρα ενός από τα θύματα της επίθεσης και τον σύντροφό του, προκαλεί την αναζήτηση των πραγματικών κινήτρων του δράστη και της αληθινής σημασίας της επίθεσης. Αυτό οδηγεί σταδιακά τα δυο πρόσωπα του έργου στην αυτογνωσία. Στην αποδοχή της απώλειας και το μεγαλείο της ένωσης δυο ανθρώπινων ψυχών.

Ο Γκιλιέμ Κλούα αποτελεί μια από τις πιο καινοτόμες και διεισδυτικές φωνές του σύγχρονου καταλανικού θεάτρου. Ανήκει σε μια νέα γενιά δημιουργών που γεννήθηκαν τη δεκαετία του ’70. Αυτοί συμβάλλουν με τις δημιουργίες τους, στη μεταμόρφωση του θεατρικού στερεώματος της Βαρκελώνης και ολόκληρης της Ευρώπης.

Το κείμενο αναφέρεται  στην τρομοκρατική επίθεση στο μπαρ Pulse, τον Ιούνιο 2016, αλλά και στις τραγωδίες στο Μπατακλάν, στη Νίκαια, στη Βαρκελώνη, χωρίς να μένει στον τρόμο. Ανοίγουν δυο μονοπάτια μπροστά στην Αμέλια και τον Ραμόν. Αυτό του μίσους και της απομόνωσης και το άλλο του διαλόγου και της κοινής διαδρομής. Θα συνεχίσουν να τροφοδοτούν τα τραύματα της ζωής τους ή θα αναγνωρίσουν ο καθένας τον εαυτό του μέσα στον άλλον;

Για την Αμέλια, μια μητέρα πληγωμένη στα βάθη της ψυχής της από τη χειρότερη απώλεια, αυτή του παιδιού της, μέτρο του ανθρώπου είναι ο πόνος. Αυτό που μας κάνει ανθρώπους είναι να μπορούμε να νιώθουμε τον πόνο των άλλων σαν δικό μας. Αυτό μας ξεχωρίζει από τα κτήνη, λέει. Σε απόσταση ασφαλείας από την κοινωνία έχει κλειστεί σε μια ζωή γεμάτη μουσική, ως αυστηρή δασκάλα φωνητικής και τραγουδιού. Σε αυτή την ασκητική απομόνωση εισβάλλει ο Ραμόν, ένας νέος με εντελώς διαφορετική στάση για τη ζωή.

Ο Ραμόν επιμένει να τον διδάξει το περίφημο «Χελιδόνι». Προκειμένου να τραγουδήσει σε μια τελετή για τη μνήμη της μητέρας του, την οποία έχει χάσει πρόσφατα. Καθώς το μάθημα προχωράει οι δυο ήρωες αποκαλύπτουν λεπτομέρειες για το παρελθόν τους. Το παρελθόν που χάραξε ανεξίτηλα η Μουσουλμανική τρομοκρατική επίθεση την περασμένη χρονιά. Διδάσκουν ο ένας στον άλλον την αποδοχή και το πώς να προχωρήσουν με δύναμη προς το μέλλον.