ΕΜΣΤ: Μουσική βραδιά με την Κυβέλη Καστοριάδη και τον Ορέστη Καλαμπαλίκη για την ολοκλήρωση της έκθεσης «Αμαζόνιος»

Το συναρπαστικό ταξίδι του Αμαζόνιου, της έκθεσης του Δημήτρη Τσουμπλέκα στο εργαστήριο και κτήμα του Νίκου Κεσσανλή και της Χρύσας Ρωμανού στο Πολύδροσο Αμαρουσίου, φτάνει στο τέλος του. Το ΕΜΣΤ για να γιορτάσει την ολοκλήρωση της πρώτης αυτής έκθεσης του προγράμματος Extra Muros, διοργανώνει μια μοναδική συναυλία στον χώρο του κτήματος με την Κυβέλη Καστοριάδη και τον Ορέστη Καλαμπαλίκη.

Οι δύο καλλιτέχνες, που ζουν και εργάζονται στο Παρίσι, μέσα στην ιδιαίτερη ατμόσφαιρα της έκθεσης και του κτήματος, θα ερμηνεύσουν γαλλικά τραγούδια της δεκαετίας του ’60-’70: Barbara, Michel Legrand, Georges Moustaki. Είναι τραγούδια από τα χρόνια που το ζευγάρι των Κεσσανλή και Ρωμανού ζούσε στο Παρίσι, φόρος τιμής σε μια εποχή πνευματικού και καλλιτεχνικού ενθουσιασμού.

*Η έκθεση θα είναι ανοιχτή από τις 19.00 έως τις 22.00, και η συναυλία θα πραγματοποιηθεί αμέσως μετά.

Η Κυβέλη γεννήθηκε στο Παρίσι. Άρχισε από πολύ νωρίς τις μουσικές σπουδές της. Η πρακτική του τραγουδιού την οδήγησε από το λυρικό στη σύγχρονη μουσική, περνώντας από την βαριετέ και τη τζαζ, αλλά και στο θέατρο. Έπαιξε στο θεατρικό έργο «DNA» του Denis Kelly στο Théâtre de la Bastille, και κατά την σεζόν 2014-2015 στο Ματαρόα: Η διάτρητη μνήμη στο θέατρο του Ήλιου και στο θέατρο Liberté της Toulon.

Συνδυάζοντας την αγάπη της για το τραγούδι και τη σκηνή, έγραψε με την υψίφωνο Audrey Bentley την ξέφρενη μουσική κωμωδία Oh my Glotte!, την οποία έπαιξαν σε διάφορα μέρη στη Γαλλία και τελευταία στο Théâtre de l’Épée de Bois στην Cartoucherie και στην Comédie Bastille για τη σεζόν 2018-2019. Το 2017 συμμετείχε στην παρουσίαση την παράστασης «Υπόθεση Φαρκακονήσι» στο Théâtre de la Ville, σε σκηνοθεσία Ανέστη Αζά.

Κυβέλη Καστοριάδη | Φωτογραφία: Evelyn Foskolou

Έχει δώσει πολλές συναυλίες στη Γαλλία και στην Ελλάδα: τραγούδια του Kurt Weill, standards της τζαζ, ρεπερτόριο τραγουδιών του υποκόσμου (παραγγελία του δήμου του Παρισιού για τη γιορτή της μουσικής). Το 2015 κυκλοφόρησε το CD Sous le Ciel de Paris από την εταιρία Μικρή Άρκτος, με την Ντόρα Μπακοπούλου στο πιάνο και τον Ηρακλή Βαβάτσικα στο ακορντεόν.

Αυτός ο πρώτος δίσκος της ήταν αφιερωμένος στη χρυσή εποχή του γαλλικού τραγουδιού. Το 2017, κυκλοφόρησε ο νέος της δίσκος με τον Ορέστη Καλαμπαλίκη (Μικρή Άρκτος), Songs for a Blue Cloud με ένα εκλεκτικό ρεπερτόριο με τραγούδια από όλο τον κόσμο. Το 2021 ηχογράφησε  τη νέα της δουλειά, την Κόρη της Σελήνης, με δικά της τραγούδια, η οποία θα κυκλοφορήσει το Φεβρουάριο του 2023.

Φωτογραφία της έκθεσης «Αμαζόνιος»

Με τον Αμαζόνιο ξεκίνησε το καινούργιο εκθεσιακό πρόγραμμα του ΕΜΣΤ Extra Muros, το οποίο λαμβάνει χώρα εκτός των τειχών του Μουσείου.

Ο Αμαζόνιος βρίσκεται στο ρέμα Πολυδρόσου. Είναι ένα πολυδιάσταστο έργο του Δημήτρη Τσουμπλέκα, που εκτυλίσσεται στο παλιό εργαστήριο του Νίκου Κεσσανλή και της Χρύσας Ρωμανού, στο κτήμα τους στο Μαρούσι. Αποτελείται από φωτογραφίες μεγάλου μεγέθους (απεικονίζουν τον χώρο και το τοπίο που τον περιβάλλει, νεκρές φύσεις τοποθετημένες στο εργαστήριο, αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες), από γλυπτικές κατασκευές (αναπάντεχες συναρμογές αντικειμένων που κυρίως βρέθηκαν στο εργαστήριο, παλιών υλικών ζωγραφικής, οργανικών υλικών από την περιοχή), καθώς και από μια εγκατάσταση στον χώρο και δύο επιτόπιες προβολές βίντεο.

Φωτογραφία της έκθεσης «Αμαζόνιος»

Ο Αμαζόνιος αναπτύσσεται σε πολλούς χώρους εντός και εκτός του εργαστηρίου του Κεσσανλή και της Χρύσας Ρωμανού. Καθώς ο επισκέπτης περνά από τον παλιό σκοτεινό θάλαμο («Το Αμπάρι») στο καθαυτό εργαστήριο, και από τις άδειες αποθήκες («Το Δάσος») στην εγκαταλελειμμένη πισίνα («Το Ποτάμι»), συναντά φασματικά έργα του Δημήτρη Τσουμπλέκα –φωτογραφίες και βίντεο, γλυπτά και εγκαταστάσεις, objets trouvés και συνθέσεις – με στοιχεία του ίδιου του χώρου: οργανικά υλικά, κλαδιά, φύλλα, πέτρες από το ρέμα και τον κήπο αλλά και  υλικά ζωγραφικής, τελάρα, καβαλέτα, πηχάκια κ.ά.

Στο τέλος της διαδρομής, ο θεατής συναντά μια φωτεινή επιγραφή που κρέμεται ανάμεσα σε δύο δέντρα («Τον Αμαζόνιο»). Το σημείο θέασης ανοίγεται σε αυτό το κοντινό και ανοίκειο τοπίο, είναι μια ρωγμή στον αστικό ιστό. Ο «Αμαζόνιος» είναι ένα ταξίδι στη μνήμη και μια γνωριμία με μια κρυφή όψη της πόλης, ο διάλογος ενός σύγχρονου σημαντικού καλλιτέχνη με τους σπουδαίους προγόνους του, και με έναν τρόπο προγόνους όλων μας, κι ένα θραύσμα από μια πτυχή της Αθήνας που έχει σχεδόν ολοκληρωτικά θυσιαστεί στο βωμό της αστικής ανάπτυξης.