Η αίθουσα τέχνης Ρεβέκκα Καμχή μάς προσκαλεί στα εγκαίνια της ομαδικής έκθεσης «Επιστημολογίες του Ήλιου», την Πέμπτη 12 Μαΐου, στις 18:00, σε επιμέλεια της Μαρίνας Φωκίδη.
Ζόε Πολ Κρόνος, 2019, Πλεκτό σε σχάρα, 93 x 80 x 26 cm
Πως μπορεί να ερμηνευτεί μια συνάντηση κάτω από ένα τόσο παράδοξο και συνάμα τόσο οικείο τίτλο; Τι μπορεί να συμβαίνει σε μια έκθεση όπου επικρατεί ο ήλιος ως κινητήρια δύναμη και μαζί ως ένας υπαρξιακός τόπος; Είναι άραγε η φυσική συνθήκη του φωτός το σημείο εκκίνησης για τις/τους καλλιτέχνες που συν-παρουσιάζουν την δουλειά τους στον κοινό χώρο της αίθουσας Ρεβέκκα Καμχή, ή είναι –ίσως- ο βαθμός εγγύτητας των περιοχών στις οποίες συλλήφθηκαν και δημιουργήθηκαν τα έργα τους;
Η έκθεση περιλαμβάνει έργα της Ζόε Πολ, υφαντά πάνω σε σχάρες απο παλιά ψυγεία, πορτραίτα ζώων του Ιάσονα Καμπάνη παρμένα απο Ελληνικά μωσαικά και ζωφόρους, ζωόμορφα κεραμικά γλυπτά και βάζα της Γιούγκοεξπορτ, γλυπτές μάσκες του Πάνου Προφήτη που θυμίζουν την εικονογραφία αρχαίων Ελληνικών αμφορέων και αφηρημένες κατασκευές της Ελένης Κοτσώνη, φτιαγμένες απο κομμάτια εικόνων, αναδημιουργώντας μια αφήγηση που υπάρχει στο παρελθόν, παρόν και το μέλλον.
Μεγαλωμένες /Μεγαλωμένοι σε τοποθεσίες του ευρύτερου Νότου, όπου ο ήλιος δεν «εξημερώνεται» εύκολα, όπως στην Αθήνα, το Βελιγράδι, τα Κύθηρα, τη Λιβαδειά, τη Νότια Αφρική ή την Ρόδο, οι καλλιτέχνες της έκθεσης μοιράζονται αναφορές από νοτιοανατολικούς πολιτισμούς, πολιτικές ιδιοσυγκρασίες, κοινωνικές σχέσεις, οικονομικές πραγματικότητες, χειρωνακτικές τεχνοτροπίες, μύθους και παραδόσεις, «σχήματα» και «χρώματα», που διασώθηκαν πέρα της ηγεμονικά «επιβαλλόμενης», «λευκής» αγνότητας της Αναγέννησης και του Κλασικισμού, πέρα του ορθολογικού Διαφωτισμού και της επικράτησης της αμιγούς Δυτικής Σκέψης.
