Τις συγκλονιστικές περιγραφές της επίθεσης του ακροδεξιού τρομοκράτη Άντερς Μπέρινγκ Μπράιβικ στο νησί Ουτόγια τον Ιούλιο του 2011 έχει ως θέμα το νορβηγικό φιλμ «22 Ιουλίου». Γυρισμένο σε real time και με ένα εντυπωσιακό μονοπλάνο διάρκειας 72 λεπτών (όσο διήρκεσε η επίθεση του Μπράιβικ στην κατασκήνωση των παιδιών του Εργατικού κόμματος) το φιλμ σοκάρει όχι τόσο με την αποτρόπαια εικόνα του όσο με την αίσθηση της αγωνίας και του παράλογου που βιώνουν τα έντρομα και αθώα παιδικά βλέμματα των θυμάτων.
Κριτική και αίθουσες προβολής
Ο τρόμος από μια άλλη οπτική πρωταγωνιστεί και σε ένα άλλο εξίσου δυνατό φιλμ, το ισπανικό «Οδός Μαλασάνια 32» του Άλμπερτ Πίντο. Εκεί μια οικογένεια αγροτών φτάνει με την ελπίδα μιας καλύτερης ζωής στη Μαδρίτη του 1976 αλλά το νέο σπίτι που θα την φιλοξενήσει είναι στοιχειωμένο από μια σατανική (;) οντότητα. Δυνατή και αρκετά πρωτότυπη ταινία τρόμου που συνδέει τέλεια τα μυστικά και τις ενοχές των ηρώων με την πληγή του σπιτιού που έρχεται από το σκοτεινό, φρανκικό παρελθόν.
Κριτική και αίθουσες προβολής
Η κωμωδία φυσικά έχει ξανά την τιμητική της με τρία φιλμ διαφορετικού ύφους. Πιο ανθρώπινη και ζόρικη η ιδιόμορφη οδύσσεια των τριών φίλων με ειδικές ανάγκες στο ανεξάρτητο αμερικανικό road movie «Έλα όπως είσαι».
Κριτική και αίθουσες προβολής
Απόλυτα προβλέψιμη και χαμηλών κωμικών πτήσεων η γαλλική «Το κλαμπ των χωρισμένων» ενώ για την τυνησιακή κομεντί «Ένα ντιβάνι στην Τυνησία» δεν προλάβαμε να σχηματίσουμε προσωπική γνώμη.
Κριτική και αίθουσες προβολής
Οι επανεκδόσεις της βδομάδας έχουν το αρχετυπικό φιλμ νουάρ του Ζαν Πιερ Μελβίλ «Ο αστυνόμος» (ή «Μπάτσος» όπως παίχτηκε κάποτε στις ελληνικές αίθουσες) με τους Κατρίν Ντενέβ και Αλέν Ντελόν στα ντουζένια τους, ενώ ο ανάρχας του σουρεαλισμού Λουί Μπουνιουέλ ξεμπροστιάζει την παρακμή και την υποκρισία της αστικής τάξης στην «Κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας».
