Απόστρατος

Υπόθεση

Με την εταιρία εισαγωγών μηχανών εσπρέσο που διευθύνει να βρίσκεται σε αδιέξοδο, ο γλυφαδιώτης εργένης Άρης Νικολόπουλος (Μιχάλης Σαράντης) «αποστρατεύεται» στο σπίτι του ένδοξου παππού Αριστείδη στον υποτονικό Παπάγου. Το στοκ των μηχανών εσπρέσο στοιβάζεται στο αραχνιασμένο γραφείο του απόστρατου αξιωματικού την ίδια ώρα που ο εγγονός γνωρίζει έναν πρώην συναγωνιστή του παππού του.

Παράσημα της Ιστορίας

Οι σημερινές οικονομικές δυσχέρειες έχουν ως συνέπεια την επιστροφή των τριαντάρηδων στα πατρικά τους ή όπως και στην περίπτωση του Άρη στις ξεχασμένες οικίες των παππούδων. Με αυτό το σεναριακό άλλοθι ο Ζαχαρίας Μαυροειδής ξετυλίγει στον «Απόστρατο» μια ιστορία όπου το παλιό συναντά το νέο και το χιούμορ παντρεύεται με το δράμα.

Η ιστορία του νεαρού Άρη θα μπορούσε να είναι το χρονικό ενηλικίωσης ενός απολιτίκ χαρακτήρα στην Ελλάδα του σήμερα. Το σκηνικό επίσης αν και σκιαγραφημένο με έντονη ειρωνεία αφορά μια περιοχή-σύμβολο, φτιαγμένη θαρρείς για αμέτρητες πολιτικές κουβέντες.

Το μεγαλύτερο μέρος αυτών μοιραία αφορά στον ελληνικό εμφύλιο. Ο Μαυροειδής με χαρακτηριστική άνεση γεφυρώνει την χρονική απόσταση μεταξύ του χτες (ο εμφύλιος) και του σήμερα (η πολιτική κρίση) χωρίς να διαλέγει στρατόπεδο. Αρκείται στο να δείξει πως η νέα γενιά -τα μεγαλύτερα θύματα της σύγχρονης κρίσης- οδηγούνται σταδιακά στην πολιτική συνειδητοποίηση και ανακαλύπτουν τον νέο τους εαυτό. Όπως ακριβώς κάνει και ο νεαρός Άρης που φορά τη στολή του παππού του και έκπληκτος διαπιστώνει πόσο καλά εφαρμόζει πάνω του.

Το φιλμ κέρδισε στο 60ό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το Βραβείο Κοινού Fischer και το Βραβείο Νεότητας.