Zombieland: Διπλή βολή

Υπόθεση

Aπό τον Λευκό Οίκο μέχρι την ενδοχώρα, η τετράδα πρέπει να αντιμετωπίσει πολλά νέα είδη ζόμπι, που έχουν εξελιχθεί από την πρώτη ταινία, αλλά και νέους επιζώντες. Η μεγαλύτερη πρόκληση όλων, όμως, αποδεικνύοται οι σχέσεις ανάμεσα στα μέλη αυτής της σαρκαστικής, αυτοσχέδιας οικογένειας.

Καλωσήρθατε στη Zombieland

Κανείς δεν είχε προβλέψει το καλτ αντίκτυπο που θα είχε η πρώτη ταινία. Η εμβληματική πια zomedy, ένα είδος ανάμεσα στον τρόμο και την κωμωδία, σε σκηνοθεσία Φλάισερ απέσπασε διθυραμβικές κριτικές και σημείωσε εμπορική επιτυχία. «Αυτό συνέβη γιατί ήταν εξίσου μια ταινία χαρακτήρων αλλά και των σχέσεων μεταξύ τους, καθώς και μία ταινία για το πώς σκότωναν όλα αυτά τα ζόμπι» λέει ο σκηνοθέτης. «Το σενάριο ήταν ξεκαρδιστικό και πρωτότυπο. Αποδίδω τα εύσημα στον Ρετ και τον Πολ που έγραψαν ένα τόσο καταπληκτικό σενάριο, το οποίο ζωντάνεψε από το καστ». Γιατί ένα τόσο δημοφιλές δείγμα καλτ σινεμά χρειάστηκε 10 χρόνια για να επιστρέψει;

«Η πρόκληση ήταν το σενάριο να είναι τόσο δυνατό που να αξίζει να γίνει μια δεύτερη ταινία» εξηγεί ο σκηνοθέτης. «Είχαμε 10 σενάρια αυτά τα 10 χρόνια, αλλά κανένα δεν άξιζε να γίνει σίκουελ» παραδέχεται ο Τζέσι Άιζενμπεργκ, ο ένας από την πρωταγωνιστική τετράδα. «Τελικά, το σενάριο που επελέγη ήταν τόσο καλό που έστεκε σαν μεμονωμένη ταινία, αν δεν σχετιζόταν με την πρώτη», ενώ η Στόουν σημειώνει: «Το έκαναν τόσο ξεχωριστό και πιστεύω ότι αυτός είναι ο λόγος που όλοι θέλαμε να επιστρέψουμε». Για τον Χάρελσον, η επιστροφή στη Zombieland ήταν σκέτη απόλαυση. «Με ρωτάνε τι ταινίες απολαμβάνω. Και σκέφτομαι ότι το Zombieland  ήταν στην πρώτη τριάδα. Ο Ρούμπεν  είναι ένας απίστευτος σκηνοθέτης. Και οι ηθοποιοί. Είναι δύσκολο να μην έχεις κέφια. Πήγαινες στο σετ με κακή διάθεση και άλλαζε αυτό γιατί όλοι ήταν αστείοι και χαλαροί. Σαν να πηγαίνεις να δουλέψεις στην παιδική χαρά».

Ενώ η πρώτη ταινία ήταν επικεντρωμένη στους τέσσερις μοναχικούς τύπους καθώς ταξιδεύουν σε επικίνδυνα εδάφη και τελικά σχηματίζουν μια οικογένεια, η δεύτερη επικεντρώνεται στο πώς θα κρατηθεί η οικογένεια ενωμένη. Παρόμοια με την πρώτη ταινία, οι σεναριογράφοι δημιούργησαν έναν κόσμο ανάμεσα στο ξεκαρδιστικό και το τρομαχτικό.

Ο σεναριογράφος Πολ Γουέρνικ  λέει: «Μας άρεσε η ιδέα ότι ο κόσμος μετά την καταστροφή συνέχιζε να είναι ωραίος, αν και εντελώς χαοτικός. Για σκέψου, μπορείς να οδηγήσεις όποιο αμάξι θες, να ζεις όπου θες, ακόμα και να σκοτώσεις χωρίς σκέψη. Όλα παίζουν».

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι ηθοποιοί καλλιέργησαν τη δική τους οικογένεια, κρατώντας επαφή μέσα στα χρόνια.