Η μάχη της επικράτησης

Υπόθεση

Το 1880, ο εφευρέτης Τόμας Εντισον(ΜπένεντικτΚάμπερμπατς) και ο επιχειρηματίας Τζορτζ Γουέστινγκχαουζ (Μάικλ Σάνον) βρέθηκαν στο επίκεντρο μιας θρυλικής διαμάχης για την ηλεκτροδότηση σχεδόν όλων των πολιτειών στην Αμερική που θα σηματοδοτούσε την έναρξη μιας νέας εποχής. Ο Έντισον υποστήριζε την παροχή του συνεχούς ρεύματος, ενώ ο Γουέστινγκχαουζ το εναλλασσόμενο.

Ο πόλεμος των ρευμάτων

Η «Μάχη της επικράτησης» είναι το τελευταίο φιλμ στην πολυτάραχη διαδρομή του αφεντικού της Miramax Χάρβεϊ Γουάινσταϊν. Έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο φεστιβάλ του Τορόντο το φθινόπωρο του 2017 αλλά τα γεγονότα γύρω από την βρώμικη δράση του αφεντικού του το καταδίκασαν στην αφάνεια για 2 χρόνια. Τώρα όμως ήρθε η ώρα να το δούμε και να το κρίνουμε αντικειμενικά χωρίς να είμαστε επηρεασμένοι από το σίριαλ σκανδάλων που ώθησε τον μεγαλοπαραγωγό στο περιθώριο ύστερα από την παγκόσμια κατακραυγή.

Η ταινία είχε όλα τα φόντα για γινόταν ένα συναρπαστικό κατασκεύασμα που θα καθήλωνε το θεατή. Ιστορική αλήθεια, γνήσιοι χαρακτήρες, μια μεγάλη βεντέτα, άξιοι πρωταγωνιστές και κυρίως μια όχι και τόσο γνωστή ιστορία που στα χέρια κάποιου δυνατού σκηνοθέτη μπορεί να μεταμορφωνόταν σε επικό θέαμα. Χωρίς να είναι κακό το φιλμ έχει ενδιαφέρον χάρη στη στρωτή αφήγηση και τον πλούτο της πληροφορίας. Αν και φιλόδοξη η προσπάθεια του μεξικανού Γκόμεζ-Ρέχον («Americanhorrorstory») δεν καταφέρνει να φτάσει στα επίπεδα ενός κινηματογραφικού έπους.

Η ιστορία έχει τις ανατροπές και τις ίντριγκες κυρίως (τραγικά οικογενειακά γεγονότα, προσωπικά μυστικά, χτυπήματα κάτω από τη μέση, ο σκοτεινός ρόλος του Τέσλα κ.α.) που ενισχύουν την ενδιαφέρουσα παρακολούθησή της, αλλά στην υπερπροσπάθεια της να γίνει ένα δυνατό θέαμα που κόβει την ανάσα – υπάρχει ένα στυλιζάρισμα χωρίς νόημα σε αρκετές σκηνές- καταλήγει σε ένα ανερμάτιστο σύνολο χωρίς άποψη. Εύστοχο πάντως το σχόλιο για την νέα εποχή της showbiz που ανατέλλει χάρη καιστο παιχνίδι της επικοινωνίας που παίζει στα δαχτυλάκια του ο αλαζόνας Έντισον, σε αντίθεση με τον εσωστρεφή, αφοσιωμένο αλλά εξίσου παθιασμένο με την επιτυχία και την υστεροφημία Γουέστινγκχαουζ, του σπουδαίου Μάικλ Σάνον που κλέβει την παράσταση από τον Κάμπερμπατς.