Το πορτρέτο μιας γυναίκας που φλέγεται

Υπόθεση

Βρετάνη, 1770. Η ζωγράφος Μαριάν αναλαμβάνει το γαμήλιο πορτρέτο της Ελοΐζ, μίας νεαρής αριστοκράτισσας που προορίζεται για πλούσιο γάμο με μιλανέζο ευγενή. Η Ελοΐζ όμως αρνείται να παντρευτεί.

Όταν το κόκκινο ενώνεται με το πράσινο

Στο «Πορτρέτο Μιας Γυναίκας Που Φλέγεται» το ομοφυλοφιλικό στοιχείο με τον παθιασμένο έρωτα των δύο γυναικών έρχεται σε δεύτερη μοίρα καθώς το βασικό ζητούμενο είναι η… μοίρα της γυναίκας. Σε μια εποχή όπου η πατριαρχεία ορίζει σχεδόν τα πάντα (από την κοινωνική διαστρωμάτωση μέχρι το επαγγελματικό περιθώριο κάποιων γυναικών που διεκδικούν την οικονομική ανεξαρτησία τους όπως συμβαίνει στην περίπτωση της Μαριάν) δύο γυναίκες που δεν έχουν τίποτα κοινό έρχονται πολύ κοντά. Η ιδανική παλέτα που συνθέτει το κόκκινο φόρεμα της ζωγράφου με το πράσινο της Ελοίζ (αποτελούν συμπληρωματικά χρώματα) προδιαθέτει για το ταίριασμα τους που θα ακολουθήσει.

«Εσύ τουλάχιστον έχεις το δικαίωμα της επιλογής» λέει στη Μαριάν η νεαρή αριστοκράτισσα που έχει σχεδόν τα πάντα – χρήματα, τίτλους, τακτοποιημένο μέλλον- αλλά λαχταρά την ελευθερία της κοινωνικά κατώτερης της ζωγράφου. Η Σιαμά βάζει στο καλοφτιαγμένο κάδρο της πολλά στοιχεία με αντίστοιχους συμβολισμούς (η ερωτική ιστορία, η συμβολή των γυναικών ζωγράφων του 18^ου αιώνα στην Τέχνη, το πολιτικό στοιχείο της εποχής κ.α.) τα οποία διανθίζει με ένα αλάνθαστο καλλιτεχνικό άγγιγμα. Αρκεί μια ματιά με βάθος, ένας λιτός διάλογος που δηλώνει πολλά, ένα μουσικό στιγμιότυπο χωρίς κανένα όργανο (εκτός των φωνών μιας παρέας γυναικών), μια αδιαπραγμάτευτη αίσθηση ισότητας και αδελφοσύνης, ένα φόρεμα που πιάνει φωτιά, ένα ανεπανάληπτο γκρο πλαν για να γραφτεί ο επίλογος αυτής της θαυμάσιας και συγκινητικής ταινίας.