Ένας ευγενικός νεαρός που φαινόταν ηλίθιος και δεν είχες κανένα λόγο να τον φοβάσαι στο Tempus Verum – Εν Αθήναις

Η νεοσυσταθείσα θεατρική ομάδα b.p.m. (beats per minute), αποτελούμενη από νέους αποφοίτους της δραματικής σχολής του Θεάτρου Τέχνης Καρόλου Κουν, εμπνέεται από το διήγημα του Έντγκαρ Άλλαν Πόε, το «Σύστημα του δόκτορος Πίσσα και του καθηγητού Φτερά», για να δημιουργήσει μία ξεχωριστή παράσταση, που στοχάζεται πάνω στο ερώτημα: Πώς θεραπεύεται η τρέλα;

Ο Πόε μας προτείνει ως λύση το «Σύστημα του δόκτορος Πίσσα και του καθηγητού Φτερά». Δουλεύει όμως τελικά αυτό το σύστημα; Δουλεύει οποιοδήποτε από τα «συστήματα» που δημιουργούμε προκειμένου να διακρίνουμε τι είναι φυσιολογικό και τι παράλογο;

Κάθε μέρα βλέπουμε τα όρια του τι είναι κοινωνικά αποδεκτό να περιορίζονται. Ποιος όμως ορίζει τι είναι λογικό, αποδεκτό, κανονικό; Τι γίνεται όταν οι συμπεριφορές που αναγνωρίζουμε ως φυσιολογικές μπλέκονται, τα όρια ξεπερνιούνται και αναρωτιέσαι αν είναι φυσιολογικό να είσαι τρελός ή τρελό να είσαι φυσιολογικός;

Μία ομάδα νέων, ταλαντούχων ηθοποιών στα πρώτα τους θεατρικά βήματα ενώνουν τις δυνάμεις τους και επιχειρούν να απαντήσουν επί σκηνής στα παραπάνω ερωτήματα. Τι συνέβη λοιπόν όταν μέσα σε ένα θεραπευτήριο μπήκε ανυποψίαστος ένας ευγενικός νεαρός που φαινόταν ηλίθιος και δεν είχες κανένα λόγο να τον φοβάσαι;

«Για μένα η ποίηση δεν ήταν ένας σκοπός, αλλά ένα πάθος. Και τα πάθη θα ‘πρεπε να ’ναι σεβαστά» Ε.Α. Πόε