Οι γυναικείες φωνές… στο Φεστιβάλ Βενετίας

Ο λόγος για το φετινό πρόγραμμα του Φεστιβάλ Βενετίας, στο οποίο, από τις 21 ταινίες, μόνο μία προέρχεται από γυναίκα σκηνοθέτη.

Σε δηλώσεις του στο Hollywood Reporter ο υπεύθυνος του φεστιβάλ, Alberto Barbera, επεσήμανε ότι “Το να συμπεριλάβουμε στο φεστιβάλ μία ταινία μόνο και μόνο, επειδή την έχει σκηνοθετήσει γυναίκα, προσβάλλει τον σκηνοθέτη. Θα προτιμούσα να αλλάξω δουλειά, αν ήμουν αναγκασμένος να επιλέξω μία ταινία, επειδή την έχει σκηνοθετήσει γυναίκα και όχι επειδή έχει ποιότητα”.

Λίγο αργότερα δήλωσε ότι από τις 1500 ταινίες που είδε φέτος, το 1/3 προέρχοναι από γυναίκες δημιουργούς.

_{Alberto Barbera}

“Όπως έχω πει πολλές φορές στο παρελθόν, ο καλύτερος τρόπος για να κρίνεις μια ταινία είναι να την δεις, χωρίς να διαβάσεις τους συντελεστές. Δεν θέλω να επηρεάζομαι από το ποιος είναι ο σκηνοθέτης. Δεν με ενδιαφέρει, αν είναι άντρας ή γυναίκα”.

Κατόπιν πιέσεων, ο Alberto Barbera παραδέχτηκε ότι, για τις ταινίες που εντάσσονται στο πρόγραμμα του Φεστιβάλ, είναι αδύνατο να μην γνωρίζεις ποιος τις έχει σκηνοθετήσει, ενώ επιρρίπτει ευθύνες στην ίδια τη βιομηχανία των κινηματογραφικών παραγωγών και όχι στο Φεστιβάλ ή τη διανομή.

“Το πρόβλημα”, συνεχίζει ο Barbera, “είναι ότι υπάρχει ακόμα προκατάληψη στη βιομηχανία και ότι τα πράγματα πρέπει να αλλάξουν. Αργά ή γρήγορα όλοι θα συνειδητοποιήσουν ότι οι γυναίκες σκηνοθέτες είναι εξίσου καλές με τους άντρες συναδέλφους τους. Αυτό, όμως, είναι κάτι που πρέπει να αλλάξει στην αρχή της αλυσίδας, όχι στο τέλος, όχι να εγγυηθούμε, για παράδειγμα, το 1/4 των προβολών του Φεστιβάλ στις γυναίκες”.

Στη συνέχεια ανέφερε ότι στο Φεστιβάλ των Καννών οι 3 από τις 17 ταινίες, καθώς και στο Φεστιβάλ του Λοκάρνο οι 3 από τις 15 ταινίες, ήταν από γυναίκες σκηνοθέτες.

“Θα ήμουν χαρούμενος, αν είχαμε ίσο αριθμό ταινιών από άντρες και από γυναίκες δημιουργούς. Θα γίνει κάποια στιγμή στο μέλλον” συμπληρώνει.

_{Φεστιβάλ Βενετίας}

Ωστόσο, η Δρ. Martha M. Lauzen, διευθύντρια του Center for the Study of Women in Television and Film στο Πανεπιστήμιο του San Diego, απάντησε στα λεγόμενα του Alberto Barbera, λέγοντας “Κάθε μεγάλο κινηματογραφικό φεστιβάλ που έχει τέτοιες μονομερείς αναλογίες είναι μέρος του προβλήματος, όχι μέρος της λύσης. Οι επιλογές τους εξυπηρετούν το status quo και, ως εκ τούτου, τα προγράμματά τους αποτυπώνουν μια περιορισμένη και πολύ συγκεκριμένη αντίληψη για το “ωραίο” στον κινηματογράφο”.

Παράλληλα με το Φεστιβάλ Βενετίας διοργανώνονται και άλλα ανεξάρτητα φεστιβάλ, για τα οποία το “μέλλον” είναι το τώρα. Ο σκηνοθέτης Giorgio Gosetti προσπάθησε να βρει γυναίκες σκηνοθέτες για το φεστιβάλ Venice Days. Το αποτέλεσμα; Από τις 8, συνολικά, ταινίες, οι 4 προέρχονταν από δημιουργούς γένους θηλυκού.

Σε παρόμοια πλαίσια κινήθηκε και η Venice Critic’ s Week, η οποία φιλοξένησε 7 ταινίες, με 3 από αυτές να έχουν σκηνοθετηθεί από γυναίκες.