48 ώρες στο Animasyros ακούγονται λίγες. Όταν όμως μέσα σε αυτές χωράνε διαγωνιστικές προβολές, talks, animation ταινίες, βόλτες στην Ερμούπολη και αρκετά «ας προλάβουμε κι αυτό», καταλαβαίνεις γρήγορα ότι ένα διήμερο στο φεστιβάλ θέλει τη δική του μικρή στρατηγική. Όχι για να τα προλάβεις όλα, αλλά για να κρατήσεις χώρο και για εκείνα που δεν είχες υπολογίσει. Γιατί το Animasyros δεν είναι μόνο οι ταινίες που θα δεις στην οθόνη, είναι όσα συμβαίνουν γύρω τους και, φυσικά, η ίδια η Σύρος.
Αν το Animasyros είναι στη λίστα σου για την επόμενη διοργάνωση, κράτα σημειώσεις. Εμείς πήγαμε, το ζήσαμε και αυτά είναι όσα θα θέλαμε να ξέρουμε πριν φτάσουμε στη Σύρο.
Το φεστιβάλ, άλλωστε, απλώνεται σε περίπου μία εβδομάδα, οπότε δεν υπάρχει λόγος να χωρέσεις τα πάντα σε ένα Σαββατοκύριακο. Εμείς είχαμε ένα διήμερο στη διάθεσή μας και κάπως έτσι ξεκίνησε η δική μας στρατηγική.
Το Animasyros έχει φροντίσει οι βασικοί χώροι του φεστιβάλ να βρίσκονται σε κοντινή απόσταση, οπότε μπορείς να αφήσεις στην άκρη το γνωστό «τρέχω, θα προλάβω;» της πόλης και να κινηθείς χαλαρά από τη μία προβολή στην άλλη. Το κέντρο της Ερμούπολης γίνεται ουσιαστικά η φεστιβαλική σου βάση και έχεις χρόνο να απολαύσεις τη διαδρομή χωρίς να κοιτάς συνεχώς το ρολόι. Το μόνο δύσκολο είναι να αποφασίσεις τι θα πρωτοδείς, αφού το πρόγραμμα έχει συνεχώς κάτι που αξίζει να χωρέσει στο 48ωρό σου.

Credit: Inbulb Photography – Alexandros Petrakis
Η φετινή διοργάνωση είχε διεθνή και ελληνικά διαγωνιστικά τμήματα, αφιερώματα, παρουσιάσεις, συζητήσεις για την ελληνική animation σκηνή, αλλά και events για όσους θέλουν να δουν λίγο πιο βαθιά τι συμβαίνει πίσω από τις ταινίες. Για ένα πρώτο πέρασμα από το φεστιβάλ, οι διαγωνιστικές προβολές είναι ένα ιδανικό σημείο εκκίνησης.
Εδώ βρίσκεται ένα από τα ωραία πράγματα του animation: επειδή μιλάμε για ταινίες μικρού μήκους, μέσα σε μία προβολή μπορείς να περάσεις από έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο στον επόμενο. Άλλη αισθητική, άλλη ιστορία, άλλο χιούμορ, άλλο mood. Μία ταινία μπορεί να σε ενθουσιάσει, η επόμενη να σε κάνει να γελάσεις και η μεθεπόμενη να σε αφήσει με περισσότερες ερωτήσεις παρά απαντήσεις. Αυτή η συνεχής εναλλαγή είναι και μέρος της γοητείας του φεστιβάλ.
Υπάρχει ένας χώρος στα πλαίσια του φεστιβάλ που αξίζει να απολαύσεις λίγο παραπάνω και δεν είναι άλλος από το Θέατρο Απόλλων. Το ιστορικό θέατρο της Ερμούπολης, που χτίστηκε το 1864 από τον αρχιτέκτονα Pietro Sampo, είναι από μόνο του ένας λόγος για να σηκώσεις λίγο το βλέμμα πριν αρχίσει η προβολή. Τα θεωρεία, οι λεπτομέρειες, η παλιά αίθουσα και όλη η ατμόσφαιρα του χώρου δημιουργούν ένα σκηνικό που δύσκολα περνά απαρατήρητο.
Υπάρχει κάτι πολύ ωραίο στο να βλέπεις σύγχρονες animated ταινίες σε ένα θέατρο με τόσο έντονη ιστορία. Η αντίθεση λειτουργεί υπέροχα, ειδικά το βράδυ, όταν χαμηλώνουν τα φώτα και η αίθουσα γεμίζει με κόσμο που περιμένει να δει τι θα εμφανιστεί στην οθόνη.
Αν έχεις προβολή στο Απόλλων, πήγαινε λίγο νωρίτερα. Όχι επειδή κινδυνεύεις να χαθείς, αλλά επειδή είναι από εκείνους τους χώρους που θέλεις να χαζέψεις πριν καθίσεις στη θέση σου.
Το Animasyros συνεχίζεται και έξω από τις αίθουσες
Ένα μεγάλο κομμάτι της εμπειρίας βρίσκεται σε όλα όσα συμβαίνουν ανάμεσα στις προβολές. Τα talks, οι παρουσιάσεις, τα pitching sessions, οι επαγγελματικές συναντήσεις, αλλά και οι αυθόρμητες συζητήσεις έξω από τις αίθουσες δημιουργούν την αίσθηση ότι το φεστιβάλ συνεχίζεται ακόμη κι όταν δεν βλέπεις ταινία.
Ακόμη κι αν δεν έχεις προγραμματίσει κάτι συγκεκριμένο, είναι πολύ πιθανό να βρεθείς να ακούς μια συζήτηση, να γνωρίζεις κάποιον δημιουργό ή απλώς να ανταλλάσσεις εντυπώσεις για την προηγούμενη ταινία. Αυτό κάνει το Animasyros να μοιάζει περισσότερο με μια μεγάλη συνάντηση γύρω από το animation παρά με μια σειρά από προβολές.
Φέτος, μάλιστα, η επέτειος των 200 χρόνων της Ερμούπολης έδωσε στην πόλη ακόμη πιο έντονη παρουσία μέσα στη διοργάνωση.
Γιατί όσο γεμάτο κι αν είναι το πρόγραμμα, κάποια στιγμή θα βγεις από την αίθουσα και θα θυμηθείς ότι βρίσκεσαι στη Σύρο. Ειδικά στα τέλη Σεπτεμβρίου, με τον καιρό να θυμίζει ακόμη καλοκαίρι, είναι σχεδόν αδύνατο να μην εκμεταλλευτείς τα κενά ανάμεσα στις προβολές για μία βόλτα στην Ερμούπολη. Ένας καφές, λίγα λεπτά στα στενά, μία στάση για να χαζέψεις τα νεοκλασικά και ξαφνικά έχεις γεμίσει το κενό μέχρι την επόμενη προβολή χωρίς καν να το καταλάβεις.
Το ωραίο είναι ότι το Animasyros και η πόλη λειτουργούν πολύ φυσικά μαζί. Δεν χρειάζεται να αποφασίσεις αν θα κάνεις φεστιβάλ ή Σύρο: μπορείς να κάνεις και τα δύο και να αφήσεις το ένα να συμπληρώσει το άλλο.
Τελικά, πώς θα οργανώναμε το δικό μας 48ωρο;
Credit: Inbulb Photography – Alexandros Petrakis
Θα χωρούσαμε διαγωνιστικές προβολές για να ανακαλύψουμε νέες ταινίες, μία προβολή στον Απόλλωνα για την εμπειρία του χώρου, ένα talk ή pitching session, λίγο χρόνο για τις παράλληλες δράσεις και βόλτες στην Ερμούπολη. Θα αφήναμε μερικά κενά, γιατί αρκετά από τα ωραία σε ένα φεστιβάλ συμβαίνουν όταν δεν τα έχεις προγραμματίσει.
Δεν χρειάζεται να φύγεις έχοντας τσεκάρει κάθε κουτάκι του προγράμματος. Αρκεί να έχεις ανακαλύψει ταινίες που πιθανότατα δεν θα έβλεπες αλλιώς, να έχεις ακούσει ανθρώπους του χώρου, να έχεις πάρει μια πιο κοντινή ματιά στην ελληνική animation σκηνή και να έχεις χαρεί τη Σύρο λίγο διαφορετικά.
Το 2027 το Animasyros επιστρέφει για την 20ή του διοργάνωση, με το Βέλγιο ως τιμώμενη χώρα. Οι 48 ώρες είναι αρκετές για να πάρεις μια γερή γεύση από το φεστιβάλ, όχι όμως και για να το χορτάσεις. Αρκετός λόγος μάλλον για να θέλεις να επιστρέψεις.