Minor Project: Αυτό που μας ενώνει ως μπάντα είναι ότι αγαπιόμαστε και ότι λειτουργούμε ως αυτόνομες μονάδες
Οι Minor Project γνωρίστηκαν κάπου στο 2010 όσο ήταν φοιτητές στην Πάτρα. Το πρώτο τους άλμπουμ και το ομώνυμο κομμάτι “In Colors” προκάλεσε μεγάλη αίσθηση και έγινε ραδιοφωνική επιτυχία. Αυτο το καλοκαίρι επιστρέφουν δυναμικά με το νέο τους κομμάτι “Από τη Φολέγανδρο ως την Κω”. Mε αφορμή τη συναυλία τους στον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής τη Δευτέρα 9 Ιουλίου, o frontman Στάθης Δράκος μάς αποκαλύπτει τα νέα τους σχέδια.
Βρισκόμαστε σε πολύ δημιουργική φάση. Αυτή την περίοδο στήνουμε εκ νέου το live μας, με σκοπό να αρχίσουμε να παίζουμε τόσο το καλοκαίρι, όσο και στην Αθήνα τη νέα σεζόν.
Στην ουσία δεν είχαμε χωριστεί ποτέ με τους Minor, οπότε δεν υπήρξε ουσιαστικά κάποια στιγμή που ήρθαμε και πάλι κοντά. Μεσολάβησαν πάρα πολλά πράγματα, προσωπικά κυρίως, αλλά και επαγγελματικά. Δύο χρόνια πριν για παράδειγμα, ηχογραφήσαμε παρέα με τη Δήμητρα Γαλάνη, τον Διονύση Μπάστα και τον Αλέξανδρο Μπαλτά των Μinor Project, το “" target="_blank" >Βαλς των Χαμένων Μετά“, το οποίο για εμένα είναι από τα πιο ευχάριστα στιγμιότυπα της ζωής μου. Τόσο σε προσωπικό επίπεδο, όσο και από άποψη παραγωγής μουσικής.
Διάλειμμα στο μεταξύ μας ως μπάντα δεν υπήρξε ποτέ. Το γεγονός ότι είμασταν διασκορπισμένοι στα 4 σημεία του ορίζοντα, υπήρξε σίγουρα ένας παράγοντας που δυσκόλεψε την κατάσταση, οπότε χαιρόμαστε πολύ με τις νέες αλλαγές της ζωής μας, που μας θέλουν στην Αθήνα.
Η σύνθεση των Minor Project είναι αυτή που ήταν πάντα. Αυτό που μας ενώνει ως μπάντα είναι ότι αγαπιόμαστε. Επίσης, από την αρχή μας λειτουργούσαμε ως αυτόνομες μονάδες. Η δύναμη πηγάζει πρώτα από μέσα. Η συλλογικότητα είναι αυτή που θα της δώσει εκρηκτικότητα και ενδιαφέρον, αλλά ο κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και πρέπει να καλύπτει τις ανάγκες του. Πνευματικές ή μη.
Βρεθήκαμε στη σκηνή με τους Minor Project μια εβδομάδα πριν, στην Ευρωπαική Γιορτή της Μουσικής. Δεν είχαμε καθόλου άγχος. Γενικά, το να παίζεις μουσική είναι μια πάρα πολύ ωραία διαδικασία και νομίζω πως το άγχος μόνο αρνητισμό έχει να της προσδώσει. Αν τύχει για κάποιο λόγο να έχουμε άγχος, βρίσκουμε τρόπους δικούς μας να το χαλιναγωγούμε. Χορεύουμε πριν από τα live μας, λέμε χαζομάρες, ξεχνιόμαστε κάπως.
Κάθε αρχή έχει κάτι καινούριο μέσα της. Το σημαντικό είναι να βρίσκεις ποιό μέρος του παρελθόντος σου είναι ακόμα εσύ, και ποιό όχι. Με αυτό νομίζω ασχολούμαστε τον τελευταίο καιρό.
Τα σχέδια για το άμεσο μέλλον είναι συναυλίες και ηχογραφήσεις. Λεπτομέρειες δυστυχώς δεν ξέρω ούτε εγώ να σου πω, αλλά καινούρια τραγούδια γράφονται. Αυτό είναι αλήθεια.
Γενικά ο στόχος είναι να γράφουμε μουσική που να μας εκφράζει και να τη μοιραζόμαστε με τους αγαπημένους μας. Εφόσον τα τελευταία χρόνια συνεργαζόμαστε με Δήμητρα Γαλάνη, Sma Rag Da και Ηλία Βαμβακούση, είμαστε πολύ χαρούμενοι για να κοιτάξουμε το οποιοδήποτε διαφορετικό μέλλον. Χωρίς να σημαίνει ότι δεν έχουμε τα αυτιά μας και τα μάτια μας ανοιχτά.
