ΑΝΩΝΥΜΟ της Τζένης Αργυρίου στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

Όταν η τεχνολογία καθορίζει τη ζωή και τις σχέσεις μας, μήπως έρχεται η ώρα να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή; Μήπως πρέπει να ανεβούμε τον ποταμό μέχρι την πηγή του; Ταξίδι στην πηγή του χορού – ταξίδι στο ΑΝΩΝΥΜΟ… Είσαι ό,τι μοιράζεσαι / You are what you share.

Πώς μπορούμε να χορεύουμε μαζί, όταν δεν ξέρουμε ο ένας τον άλλον; Πώς αγγίζουμε τον άλλον; Μπορούμε να γίνουμε ένα συγχρονισμένο σώμα που αποτελείται από πολλά ανεξάρτητα μέρη; Τι συμβαίνει όταν σταματάει η μουσική;

Υπάρχουν ερωτήματα που περιπλέκονται σαν τα ποτάμια. Και υπάρχουν καλλιτεχνικά πρότζεκτ που καταπιάνονται με αυτά και γίνονται και τα ίδια ποταμοί. Ένα τέτοιο είναι το ΑΝΩΝΥΜΟ της Τζένης Αργυρίου, που παρουσιάζεται στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης, από 24 έως 27 Μαΐου. Ανατρέχει σε μια εποχή κατά την οποία το καλλιτεχνικό έργο δεν ήταν επώνυμο, αλλά μια πρακτική που έφερνε τους ανθρώπους πιο κοντά και συνέβαλε στη συνοχή των κοινωνιών. Βουτάει στην έκφραση αυτών των κοινωνιών και στους χορούς τους, που βασίζονται στην ανθρώπινη επαφή, στο κράτημα, στη συνοχή της ομάδας, στη χαρά που μοιράζεται. Πετάει πάνω από την ανωνυμία, στις κοινωνίες και στην επωνυμία στο καλλιτεχνικό έργο, που εμφανίστηκαν τη βιομηχανική εποχή. Κοιτάζει με απορία τον σημερινό κόσμο, όπου η ανωνυμία των μεγαλουπόλεων συνδυάζεται με την παντελή έλλειψη σωματικής επαφής, με τη συρρίκνωση των παραδοσιακών μορφών διασκέδασης και με τη διαστρέβλωση της επωνυμίας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Κατοπτεύει τις ζωές μας μέσα από τη συλλογική μνήμη του σώματος, την εμπειρία της μετάδοσης των παραδοσιακών χορών και την πλήρη μετουσίωσή τους σε σύγχρονη κινησιολογική γλώσσα.

Επτά χορευτές μάς καλούν σε μια αντίστροφη πορεία προς αναζήτηση της πηγής του ομαδικού χορού, έως τις πρώτες τελετουργίες μύησης και συμμετοχής. Σημείο εκκίνησης; Το διαδικτυακό σήμερα. Γιατί ίσως το ΑΝΩΝΥΜΟ να μην είναι ακριβώς μια παράσταση, αλλά μια τελετή αποσύνδεσης από την ψηφιακή καθημερινότητα.

Αυτό είναι το πρότζεκτ για το οποίο ο καθένας θα είχε ονειρευτεί να δουλέψει, με μια μεγάλη πολυεθνική ομάδα από χορογράφους, θεωρητικούς, μουσικούς, δασκάλους παραδοσιακών χορών διαφόρων πολιτισμών, σύγχρονους χορευτές, παραδοσιακούς μουσικούς και εικαστικούς, που όλοι ανταλλάσσουν εμπειρία, μοιράζονται, μαθαίνουν, ανακαλύπτουν, μεταμορφώνουν. Αυτή είναι η αναπαράσταση ενός χορού που, αν και έχει δημιουργούς, επιμένει να αυτοπροσδιορίζεται ως «ανώνυμος», αναζητώντας τις ρίζες του σε τελετουργίες μύησης και συμμετοχής. Αυτή είναι η παράσταση που γεννήθηκε από τις πηγές του ποταμού και τώρα σας καλεί να την ζήσετε.

Η έρευνα για το έργο πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του residency της Τζένης Αργυρίου στη Στέγη το 2016-17, ενώ το υλικό της έρευνας έχει ήδη παρουσιαστεί σε διεθνείς συναντήσεις.

ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΔΡΑΣΗ
Παρασκευή 25 Μαΐου
Μετά την παράσταση, συζήτηση του κοινού με τους συντελεστές.