Απάτη σε Μαύρο Φόντο

Καθώς κινδυνεύει να χάσει την επιχείρησή του λόγω ρευστότητας, ο Αντουάν καταστρώνει ένα σχέδιο για την παράνομη απορρόφηση φορολογικών κονδυλίων που διανέμει η γαλλική κυβέρνηση στο πλαίσιο μιας αναδυόμενης αγοράς που αφορά το εμπόριο δικαιωμάτων εκπομπής ρύπων CO2.

Ο Ολιβιέ Μαρσάλ ειδικεύεται στην αστυνομική περιπέτεια με μερικές καλογυρισμένες γαλλικές ταινίες πρόσφατης σοδειάς («Βρώμικος κόσμος», «Η συμμορία της Λυών») που διαθέτουν αν μη τι άλλο ικανοποιητικό ποσοστό αληθοφάνειας.

Στη νέα του δημιουργία ο Μαρσάλ, ορμώμενος από ένα πραγματικό γεγονός που είχε συνταράξει τη Γαλλία πριν από μερικά χρόνια, κατασκευάζει ένα θέαμα που χωρίς να πρωτοτυπεί αξιοποιεί κατάλληλα τα κλισέ και τη συνοδευτική ιδεολογία (ο απόλυτος αμοραλισμός, η θεοποίηση του χρήματος) που υπογραμμίζει τις πράξεις και τα κίνητρα των ηρώων. Επιπλέον ο γάλλος σκηνοθέτης επιδιώκει για πρώτη φορά ίσως να κάνει τους πρωταγωνιστές του ανθρώπους κανονικούς, με σάρκα, οστά και όλες τις θνητές αδυναμίες τους. Εκείνοι ψυχροί και απόμακροι καταφέρνουν να γίνουν ζωντανό κομμάτι μιας δράσης που σε σχέση με τις παλιές ταινίες του Μαρσάλ είναι λιγότερο αποτελεσματική ή φαντεζί αλλά κερδίζει σε όλα τα άλλα επίπεδα: την αμφισημία της ιστορίας, την ψυχολογική ανάλυση των χαρακτήρων και τον σχεδιασμό της καλοστημένης κομπίνας που για την έμπνευση της και μόνο αξίζει τα εύσημα του θεατή.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης