Σώμα σε 64 κινήσεις στο Σύγχρονο Θέατρο

 Μέσα από 8 σπονδυλωτές εικόνες-σχήματα η χορογράφος Μαρία Λάππα δημιουργεί ένα γλυπτικό υβρίδιο χοροθεάτρου, ακροβασίας και ιαπωνικού Butoh. Όπου μέσω της εικαστικής εγκατάστασης επιθυμεί να αναδείξει χορογραφικά, την υπαρξιακή γεωμετρία του ανθρωπίνου σώματος και τις δυνάμεις που ασκούν επιρροή στην μεταμορφωτική του τάση. Η Μορφή-Σώμα αναζητεί την σφαιρικότητα της, χωρίς τον φόβο την σύνθλιψης. «Ποιο σχήμα χρειάζεται να πάρω για να χωρέσω μέσα στον κόσμο;» είναι η ερώτηση που αιωρείται κατά της διάρκεια της παράστασης . Το ανθρώπινο σώμα ειναι μια εξίσωση απολύτρωσης. Η έννοια της μεταμόρφωσης στην παράσταση είναι πολυεπίπεδη, εμπλουτίζει τον κόσμο του φανταστικού αλλά και τη δυνητικά, συμβολική της διάσταση.

Το ανθρώπινο σώμα συλλαμβάνεται, ως μια ρευστή γεωμετρική μορφή που μεταβάλλεται συνεχώς. Στην προσπάθεια του να τοπογραφήσει το σύμπαν που το περιβάλει, το σώμα-μορφή, καταδύεται σε ανοικειους ψυχίκούς τόπους όπου οι συνισταμένες δυνάμεις ειναι πλέον δυσπερiγραπτες και η καθε τύπου στρατηγική καταλήγει πάντα στο ίδιο αποτέλεσμα: ο Θάνατος είναι μια πίστα από αναποδογυρισμένα ποτήρια γεμάτα χρυσάνθεμα.

 Καθ’ όλη την διάρκεια της παράστασης ακούγονται σε 5 γλώσσες, ποιήματα και αποσπάσματα κειμένων των, Δημήτρη Δημητριάδη, Νικολάου Κάλλα, Allen Ginsberg, Samuel Beckett, Γιώργου Βαφόπουλου, όπως και κείμενα των χορευτών που γράφτηκαν κατά την διάρκεια της δημιουργικής διαδικασίας.