Εaster Island του Λύσανδρου Σπετσιέρη στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

Κεντρικό θέμα της αφήγησης η διαδρομή της κεντρικής ηρωίδας και οι σημαντικότερες στιγμές της ζωής και του περιβάλλοντός της, συνυφασμένες με τους βασικούς σταθμούς της ελληνικής ιστορίας του 20 ου αιώνα. Οι μεταβάσεις της ζωής… Από τα παιδικά της χρόνια σε κάποιο ορεινό χωριό και το βίωμα του πολέμου στη μεγαλούπολη, την επταετία και τη μεταπολίτευση. Από τη μοναχικότητα και την εσωστρέφεια στους νέους ανθρώπους, στις μεγάλες παρέες και τη δημιουργία της δικής της οικογένειας. Από την κανονικότητα που κυριαρχεί πλέον στη ζωή της στην ασθένεια που θα την αλλάξει για πάντα, θα την μεταμορφώσει σε κάτι τελείως διαφορετικό και απρόσμενο… Το ανθρώπινο σώμα, ως κεντρικό θέμα της παράστασης, στέκει μοναχικό και ευάλωτο, νοσεί, μετουσιώνεται αλλά δεν υποκύπτει.

Μία εικαστική παράσταση που μοιρασμένη σε δύο μέρη, τη Γλυπτική και τη Μεταμόρφωση, περιπλέκει την κυρίαρχη σωματική δράση με τον περιορισμένο λόγο και τη μουσική ανασύνθεση παραδοσιακών ήχων με ψηφιακά μέσα, για να αποτυπώσει τη γενετήσια ανάγκη μας για μία δεύτερη ευκαιρία, μία αποκάλυψη του νησιού του Πάσχα.

Σημείωμα Σκηνοθέτη

Τα μέσα, τα οποία συνθέτουν την κάθε εικόνα στο Νησί του Πάσχα, λειτουργούν σα διαφάνεια ανάμεσα στη σκηνική δράση και τους θεατές, σα μία τζαμαρία, θολή από τα χνώτα των ανθρώπων που περαστικός στέκεσαι και ασυνείδητα κοιτάς. Αυτή λοιπόν η “ πάχνη” αλλού να σκληραίνει τις φόρμες και αλλού να τις λειαίνει και η αδιακρισία να οδηγεί τον θεατή να καθαρίζει κατά τόπους το τζάμι με την “παλάμη” του.