Τι Συνέβη Στη Δευτέρα

Το 2073, ο υπερπληθυσμός και η πείνα έχουν αναγκάσει τις κυβερνήσεις να λάβουν δραστικά μέτρα για την αντιμετώπισή τους, υποχρεώνοντας τις οικογένειες να κάνουν μόνο ένα παιδί. Επτά πανομοιότυπες αδελφές ζουν μία κρυφή ζωή, υιοθετώντας μία ταυτότητα: αυτήν της Κάρεν Σέτμαν. Μεγαλωμένες και εκπαιδευμένες από τον παππού τους, ο οποίος τους έδωσε και τα ονόματά τους, – Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή- κάθε κοπέλα μπορεί να βγει στον έξω κόσμο μία φορά την εβδομάδα, χρησιμοποιώντας την κοινή τους ταυτότητα. Μία μέρα, η Δευτέρα δεν επιστρέφει σπίτι…

Όσο κι αν η Νούμι Ραπάς είναι μια σίγουρη υποκριτική επιλογή για κάθε σκηνοθέτη, δεν είναι δυνατόν να σηκώσει στις (επτά σύμφωνα με το σενάριο) πλάτες της μια ιστορία που ξεκινά δυνατά και με πολλές υποσχέσεις – το δυστοπικό θρίλερ του Βίρκολα περιγράφει ένα μέλλον που δεν φαντάζει και τόσο μακρινό- αλλά αναπόφευκτα βυθίζεται στην αναληθοφάνεια και την υπερβολή όσο προχωράει η ιστορία. Το χτίσιμο της προσωπικότητας κάθε αδελφής (η Παρασκευή είναι η ευφυής, η Σάββατο φυσικά η επιπόλαια γλεντζού, η Δευτέρα η πιο σεμνή κλπ) έχει γούστο και σχετικό ενδιαφέρον για το θεατή αλλά η απλοϊκή συνθήκη της δεν μπορεί να λειτουργήσει μέχρι τέλους και να γίνει πειστική η ιστορία στις βασικές λεπτομέρειες της. Μένει μόνο ένα πολιτικό αιχμηρό σχόλιο για την εξέλιξη της ανθρωπότητας και τις σκληρές πρακτικές που θα τη συνοδεύσουν, κάποιες καλογυρισμένες – και ιδιαίτερα βίαιες – σκηνές δράσης και η φιλότιμη προσπάθεια της Ραπάς να γίνει πειστική και με τα επτά alter ego της.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης