Οι Πειρατές της Καραιβικής: H Εκδίκηση του Σαλαζάρ

Αμείλικτοι ναυτικοί φαντάσματα, υπό τις οδηγίες του τρομακτικού Κάπτεν Σάλαζαρ, δραπετεύουν από το Τρίγωνο του Διαβόλου και βάζουν σκοπό της «καταραμένης ζωής» τους να εξοντώσουν όλους τους πειρατές από προσώπου γης, έχοντας στην κορυφή της λίστας τους φυσικά τον Τζακ Σπάροου, με τον οποίο ο Σάλαζαρ έχει εκρεμμότητες από το παρελθόν. Μοναδική ελπίδα του ήρωας για να σώσει το τομάρι του είναι να εντοπίσει τη μυθική τρίαινα του Ποσειδώνα. Στην προσπάθειά του να την ξετρυπώσει, θα πρέπει να ενώσει τις δυνάμεις του με μια πανέξυπνη και όμορφη αστρονόμο αλλά κι έναν σκληροτράχηλο ναύτη του βασιλικού ναυτικού.

Η ταινία που έχει φυσικά τη σφραγίδα της Disney και προβάλλεται σε ορισμένες αίθουσες σε 3D είναι το φιλμ-ορισμός του ψυχαγωγικού θεάματος, όπως μας έχει καλομάθει η δημιουργία του Τζέρι Μπρουκχάιμερ, που πρωτοεμπνεύστηκε το concept των πειρατών αυτών το 2003. Τι μπορεί να συνδέει όμως εκείνους τους χαβαλέδες, με την τζαζ συμπεριφορά και το διαρκές αλισβερίσι με το κόσμο των νεκρών και των προκαταλήψεων; Ελάχιστα πράγματα παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των συντελεστών για να μας πείσουν περί του αντιθέτου. Αρχικά επέλεξαν έναν κακό, αυθεντικά ανατριχιαστικό και απόκοσμο, που με τη βοήθεια της ψηφιακής τεχνολογίας καταφέρνει να κρατήσει καθηλωμένο το θεατή στις σκηνές που εμφανίζεται.

Ο λόγος για τον Χαβιέ Μπαρδέμ που βάζει ψυχή (όση του έχει μείνει σύμφωνα με το σενάριο) στο ρόλο και αναγκάζει τη ρότα της ταινίας να μείνει σταθερά προσανατολισμένο προς το δικό του σκοτάδι και την αίσθηση τρόμου που αναδύει. Τα υπόλοιπα είναι αφημένα στην πλάτη του Σπάροου που κάνει ως συνήθως τα δικά του ενώ στην πρώτη σκηνή που τον συναντάμε είναι κλεισμένος σε ένα θησαυροφυλάκιο με τη γυναίκα του διευθυντή της τράπεζας. Κλασικός Τζακ δηλαδή, με τη συνέχεια της σκηνής (η τράπεζα ξεκολλάει από τα θεμέλια της και ακολουθεί το φρενήρη ρυθμό καταδίωξης των ληστών που είναι το παλιό πλήρωμα του Σπάροου από το βασιλικό στρατό) να αποτελεί φόρο τιμής στη λάπστικ κωμωδία του βωβού κινηματογράφου των 20’ς. Καθώς όμως ο μύθος χρειάζεται ανανέωση οι σεναριογράφοι μας συστήνουν τα δύο νέα πρόσωπα-συμμάχους του Τζακ που θα οδηγήσουν το ακυβέρνητο καράβι μέσα από τις τρικυμίες του Σάλαζαρ, επαναπροσδιορίζουν το χαρακτήρα του κάπτεν Μπαρμπόζα δίνοντας την ευκαιρία στον Τζέφρι Ρας να ξαναχτίσει το ρόλο του πάνω σε άλλη βάση (περισσότερο ορθολογιστική και ανθρώπινη πλέον μετά από το σπάσιμο της κατάρας) ενώ το κερασάκι στην τούρτα είναι ο νεαρός και αλαζόνας Σπάροου που μέσω φλας μπακ βλέπουμε να οδηγεί στον Σάλαζαρ στην καταστροφή του. Όλα αυτά δοσμένα φυσικά με την αλάνθαστη συνταγή του extra large θεάματος που δεν σταματά μπροστά σε τίποτα και βάζει στο ίδιο μπλέντερ το χιούμορ, το love story, την περιπέτεια και το θρίλερ.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης