Το Τελευταίο Χτύπημα

Όταν μπαίνει για πρώτη φορά στην Όπερα του Μονπελιέ, ο δεκατριάχρονος Βικτόρ δεν ξέρει τίποτα για μουσική. Επίσης, δεν γνωρίζει τον πατέρα του, Σαμουέλ Ροβινσκί, ο οποίος βρίσκεται εκεί για να διευθύνει την 6η Συμφωνία του Μάλερ. Ο Βικτόρ ξεκινά να τον παρακολουθεί από απόσταση και ανακαλύπτει έναν καινούργιο κόσμο: αυτόν της πρόβας. Όταν η Νάντια, η μητέρα του τον ενημερώνει ότι θα πρέπει να αφήσουν το trailer που χρησιμοποιούν για σπίτι στην παραλία, ο Βικτόρ υποψιάζεται πως κάτι σοβαρό του κρύβει. Στην προσπάθεια του να πάρει την κατάσταση στα χέρια του, ο Βικτόρ αποφασίζει να αποκαλύψει την πραγματική ταυτότητα στον πατέρα του.

Ο τίτλος της ταινίας αναφέρεται στο φινάλε της 6ης Συμφωνίας του Μάλερ, γνωστής και ως “Τραγικής”. Ο ήρωας του έργου δέχεται τρία χτυπήματα τις μοίρας, τα οποία συμβολίζονται μουσικά από τρία χτυπήματα των κρουστών της ορχήστρας.

Ο συνθέτης αναθεωρώντας την 6η Συμφωνία του, έθεσε στη διακριτική ευχέρεια του διευθυντή της εκάστοτε ορχήστρας το αν θα παίξει ή όχι το τρίτο και τραγικό χτύπημα, εκείνο της ‘συντριβής’. Η ίδια η σκηνοθέτιδα αναφέρει για το «Τελευταίο χτύπημα»: «Στις ταινίες μου, υπάρχουν πολύ λίγα λόγια. Δεν είναι ένας στόχος που θέτω στον εαυτό μου, απλά έτσι συμβαίνει. Δεν είναι σιωπή, αλλά περισσότερο ένα παρθένο έδαφος. Όπως ο Βικτόρ που κλείνει τα 14. Εδώ, η μουσική αντικαθιστά τις λέξεις. Συνδέει τον Σαμουέλ με τον γιο του, Βικτόρ. Μέσω της μουσικής, τα συναισθήματα εκφράζονται και οι χαρακτήρες επικοινωνούν. Αφήνοντας τον γιο του να ανακαλύψει τη μουσική, ο Σαμουέλ ‘δίνει’ ό,τι δε μπορεί να εκφράσει με τις λέξεις. Αφήνοντας τη μουσική να ανθίσει μέσα του και βιώνοντας το πρώτο του καλλιτεχνικό συναίσθημα, ο Βικτόρ κάνει χώρο για τον πατέρα του».

Το φιλμ συμμετείχε στο Επίσημο Διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας 2014.

Kωνσταντίνος Καϊμάκης