Η “ανθρωπιστική” κρίση εγείρει ενστάσεις – Γιώργος Παπαδημητρίου

Στις Εικαστικές Αναζητήσεις, έναν χώρο που δημιούργησε ο Μελέτης Φικιώρης και προσφέρεται αφιλοκερδώς στους, νέους κυρίως, εικαστικούς για να παρουσιάζουν την δουλειά τους, εγκαινιάζεται την Τρίτη, 26 Μαΐου, ώρα 7:30μ.μ. η έκθεση ζωγραφικής του Γιώργου Παπαδημητρίου με θέμα «Ενστάσεις».

Οι ενστάσεις είναι μέσα με τα οποία προασπίζουμε και υπερασπίζουμε τα δικαιώματά μας ή μέσω αυτών προσπαθούμε να διαλευκάνουμε και να αποκαταστήσουμε μια αλήθεια. Γενικότερα ένσταση είναι η πρόταση που κάνει κάποιος έναντι μιας ήδη υπάρχουσας, αλλά αντίθετης πρότασης.

Έχοντας στη φαρέτρα του συμμετοχές σε πολλλές ομαδικές εκθέσεις, ο Γιώργος Παπαδημητρίου, στην πρώτη του ατομική έκθεση, αντιπροτείνει εικόνες που αντικατοπτρίζουν όλα εκείνα τα σοβαρά στοιχεία που αποδεικνύουν πόσες λανθασμένες αποφάσεις έχουν ίσως παρθεί ή πόσες από τις προηγούμενες θέσεις ή εν+στάσεις ζωής μπορεί να ήταν λανθασμένες, γιατί η ένσταση αναφέρεται σε δικαίωμα και είναι η ίδια δικαίωμα – αντιδικαίωμα.

Ζώντας ταυτόχρονα όλοι μας σε μια περίοδο “ανθρωπιστικής κρίσης”, που αφορά τις πιο ευπαθείς ομάδες και αποτελεί για τους “έχοντες” και τους “κατέχοντες” αφορμή μακροσκελών συζητήσεων και διαλόγων έως μονολόγων, προκειμένου να εκφραστούν συναισθηματικά, όμως στην ουσία τόσο επιφανειακά, τα έργα του εικαστικού Γιώργου Παπαδημητρίου, μέσα από τις αφαιρετικά καθάριες εικόνες, τους δυνατούς συμβολισμούς και τα ανάμεικτα αλλά τόσο έντονα συναισθήματα που προκαλούν, εγείρουν ενστάσεις, που προυπήρχαν, όμως στην εποχή μας αναδεικνύονται σε ενδόμυχες κραυγές λύτρωσης.

Ο ίδιος σημειώνει:
“Με ενδιαφέρει να εκφράζω την τέχνη με περιεχόμενο κοινωνικό. Με το συμβολισμό από τη μία και τον εξπρεσιονισμό από την άλλη, γεννιέται ένας ρεαλισμός που ποτέ δεν υπερβάλλει, ενώ συμμερίζεται την ανθρώπινη κατάσταση, φορτίζει την έκφραση έξω από εξωραϊσμούς και δεν προσηλώνεται απόλυτα στο μέτρο.
Η ζωγραφική για μένα είναι ένας τρόπος να συμβιβάσεις την ισχυρή κοινωνική συνείδηση με την πιο έντονη εσωτερική πάλη, την ατέλεια με την ομορφιά, το άγγιγμα της ζωής με την έμμονη ιδέα του θανάτου. Ο ορισμός της Τέχνης, όπως την έχω στο μυαλό μου, είναι το σημείο όπου αυτά συναντώνται».