Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης: φτιάξαμε μια παράσταση ανάλαφρη σαν… μαρέγκα!

Έχοντας αναλάβει τη σκηνοθεσία του έργου ξεκαθαρίζει τις προθέσεις του: «Θα θελα η παράσταση να κατορθώσει να ζεστάνει την ψυχή του μέσου θεατή που θα ‘ρθει στο θέατρο ένα κρύο βράδυ του χειμώνα μπουχτισμένος και αηδιασμένος από το ψέμα της εποχής που ζει».

Ο Θόρντον Ουάιλντερ είναι γνωστός στο ελληνικό κοινό κυρίως από το θεατρικό του έργο “Η μικρή μας πόλη” που παρουσιάζει με ευαισθησία την ανθρώπινη καθημερινότητα. Με την “Προξενήτρα” που γράφει σε τελική μορφή το 1953 αποτίει φόρο τιμής στην κωμωδία χαρακτήρων μιας πιο ρομαντικής και αθώας εποχής μεταφέροντας τη δράση στις αρχές του 20ου αιώνα.

«Η Ντόλλυ είναι ένα ελαφρύ έργο ενός πολύ σπουδαίου συγγραφέα» επισημαίνει ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης. Παρόλο που το έργο χαρακτηρίζεται φάρσα ο σκηνοθέτης της παράστασης έχει αντίθετη άποψη: «Διαβάζοντας ξανά και ξανα το έργο συνειδητοποίησα ότι ο τίτλος φάρσα είναι παραπλανητικός. Ο Ουάιλντερ δεν φέρεται στους ήρωές του με κυνισμό, όπως συμβαίνει συνήθως στις φάρσες αλλά σκύβει πάνω τους με τρυφερότητα και αγάπη. Πλάθει ήρωες απελπισμένους να αγαπήσουν και να αγαπηθούν, έτσι όπως μόνο ένας μεγάλος συγγραφέας μπορεί να φτιάξει».

Το έργο που πήρε την τελική του μορφή το 1954 διαδραματίζεται στα τέλη της βικτωριανής εποχής, πάνω στην αισθητική της οποίας «πάτησε» και η σκηνογράφος Αναστασία Σμαραγδή για το σκηνικό της παράστασης.

Όπως εξηγεί ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης «υιοθετήσαμε την αισθητική του «Τoy Theater». Πρόκειται για τεράστιες μακέτες από σκηνικά παραστάσεων της εποχής, που αποτελούσαν παιχνίδι για τα παιδιά των πολύ πλούσιων οικογενειών.

Η ιστορία έχει ως εξής: Η Ντόλλυ είναι μια διάσημη προξενήτρα που ειδικεύεται στο να μπλέκεται στις αισθηματικές υποθέσεις των γύρω της και να τις χειρίζεται έτσι όπως εκείνη… τη συμφέρει. Αυτή τη φορά αναλαμβάνει να βρει την ιδανική σύζυγο στον πλούσιο έμπορο Οράτιο Βαντεργκέλντερ ο οποίος είναι ένας δύστροπος, σπαγκοραμμένος, γκρινιάρης και αντιπαθητικός χήρος από χρόνια. Απρόσμενες καταστάσεις, ερωτικές ραδιουργίες που τις χειρίζεται με μαεστρία αυτή η τετραπέρατη προξενήτρα συνυπάρχουν σ’ έναν καταιγιστικό ρυθμό κωμικών καταστάσεων.

Στο ιδιόμορφο ερωτικό γαϊτανάκι που στήνεται, μπλέκονται οι δύο νέοι, μεροκαματιάρηδες υπάλληλοι του Οράτιου, η ανιψιά του που μαραζώνει γιατί θέλει να παντρευτεί τον ζωγράφο με τον οποίο είναι ερωτευμένη αλλά ο θείος της αντιδρά σ’ αυτή τη σχέση, μια χήρα ιδιοκτήτρια καπελάδικου στη Νέα Υόρκη, υποψήφια νύφη για τον Οράτιο κι από κοντά η αφελής και “άβγαλτη” βοηθός της. Κοινή αγωνία όλων τους η δίψα για περιπέτεια, για έρωτα, για ζωή καθώς προσπαθούν να γλιτώσουν από τη μοναξιά τους βρίσκοντας το έτερόν τους ήμισυ. Όλοι μαζί, στο αποκορύφωμα της φάρσας που ξετυλίγεται, θα βρουν καταφύγιο στο σπίτι μιας εκκεντρικής γεροντοκόρης που έχει αυτοχρισθεί “προστάτιδα των ερωτευμένων”.
Στο πολυπρόσωπο καστ πρωταγωνιστούν η Βίκυ Σταυροπούλου, ο Χρήστος Χατζηπαναγιώτης η Ρένια Λουιζίδου και η Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους. 

Επίσης παίζουν οι Γιάννης Σαρακατσάνης, Αχιλλέας Σκεύης, Ντάνη Γιαννακοπούλου, Σταύρος Σβήγκος, Αλεξάνδρα Ούστα, Γιώργος Ψυχογιός, Νατάσσα Κοτσοβού, Χάρης Γρηγορόπουλος, Θοδωρής Ρωμανίδης και Γιώργος Δεπάστας. Η απόδοση είναι του Θοδωρή Πετρόπουλου, τα κοστούμια των Ηλένιας Δουλαδίρη και Παναγιώτη Λαμπριανίδη, οι φωτισμοί του Νίκου Βλασόπουλου, ενώ ο Γιάννης Χριστοδουλόπουλος συνέθεσε πρωτότυπη μουσική.