Ο Εβραίος- Νόμος 205/1943 στο Altera Pars

Υπόθεση:
Θεσσαλονίκη 1955. Στο κέντρο της εβραϊκής συνοικίας της πόλης, το ζεύγος Τσιγαρίδα απολαμβάνει μια άνετη και πολυτελή ζωή, καθώς βρέθηκε να διαχειρίζεται μια αξιοσέβαστη πλην όμως “ξένη” περιουσία. Το αφεντικό του Χαράλαμπου, ένας πλούσιος Εβραίος υφασματέμπορος και εισοδηματίας, υπό τον φόβο και την απειλή της δήμευσης της περιουσίας του από τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής , αποφασίζει να μεταβιβάσει “εικονικά” το βιος του, στον έμπιστο υπάλληλό του , με την συμφωνία να το πάρει πίσω με τη λήξη του πολέμου. Ο πόλεμος τελειώνει, όμως ο “Εβραίος” δεν επιστρέφει και έτσι επί 13 χρόνια το ζεύγος Τσιγαρίδα, ζει με την πεποίθηση ότι η αναπάντεχη κοινωνική και οικονομική του ανέλιξη είναι μια οριστική και αμετάκλητη πραγματικότητα. Ξαφνικά ένας απρόσκλητος επισκέπτης τους χτυπάει την πόρτα. Και αν είναι ο νόμιμος ιδιοκτήτης; Αν είναι ο “Εβραίος” ; Ο κίνδυνος να απολέσουν τα “κεκτημένα” μιας ζωής τους αναστατώνει,τους διχάζει και τους τρομοκρατεί. Να ανοίξουν ή όχι; Η δαιμόνια Ασημίνα, γοητευμένη από τη δύναμη του χρήματος, αποφασισμένη να “γαντζωθεί” με λύσσα σε ο,τι θεωρεί ότι της ανήκει, χρησιμοποιεί κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο για να κάμψει τις ηθικές αναστολές του φιλότιμου συζύγου της, πείθοντάς τον να κρατήσουν την πόρτα κλειστή. Να αγνοήσουν το παλιό “αφεντικό” και ευεργέτη τους, που δεν ήταν άλλωστε παρά “ένας άσπλαχνος και χυδαίος τοκογλύφος, ένας εκμεταλλευτής”. Ο “Εβραίος” συνεχίζει να χτυπά επίμονα την πόρτα και το ζεύγος Τσιγαρίδα οδηγείται στην απόλυτη παράνοια. Η δύναμη του χρήματος έχει για τα καλά διαβρώσει τις ψυχές τους και ο φόβος επιστροφής στο ταπεινό και φτωχικό παρελθόν θολώνει επικίνδυνα το μυαλό τους.