Βρώμικες λέξεις στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων

Με τη μοναδική δύναμη του ποιητικού λόγου, η παράσταση καλεί σ’ ένα πρωτόγνωρο ταξίδι στην καρδιά της πιο σύγχρονής μας ιστορίας: από την Πολωνία της μετά-σοβιετικής εποχής μέχρι τη Χιλή και την Αργεντινή της δεκαετίας του ’70, από την Αγγλία της Margaret Thatcher μέχρι το Ιράκ των πολέμων του πετρελαίου.
Μοναχικός οδηγός σ’ αυτό το ταξίδι: ένα μικρό κορίτσι που αρθρώνει μπροστά μας τις πρώτες του λέξεις — δέντρο, σπίτι, μπάλα, πατέρας.

Σημείωμα της ομάδας
Λόγια του ντιβανιού, λόγια του μεθυσιού, λόγια του άμβωνα, ταχυδρομικά λόγια, λόγια αποχαιρετισμού, λόγια τσακωμού, λόγια, λόγια, λόγια, (το ‘πε κι ο Άμλετ) και η Difunta Correa αναχωρεί μέσω Ιράκ, Ρωσίας, Βολιβίας, Πολωνίας, Αγγλίας, Αργεντινής, Χιλής για έναν οικονομικό στοχασμό, εγκαινιάζοντας έτσι μια πραγματικά ρομαντική εποχή για την έρημο της ιστορίας. Ιστορίες, τα λόγια, οι λέξεις των ανθρώπων όλων είναι που « φτιάχνουν » την αληθινή ιστορία. Μαζεύοντάς τες, αρθρώνοντάς τες, παίζοντας μαζί τους, λέει κανείς την ιστορία. Την αφηγείται μέσα από τη δική του ιστορία, τις προσωπικές του λέξεις και την κάνει έτσι δική του υπόθεση και στο βαθμό που αυτό το παιχνίδι του αρέσει πολύ, βάζει μέσα κι άλλους. Το Παιχνίδι με τις λέξεις, αφήγημα της βερολινέζας συγγραφέως Jenny Erpenbeck, από τη μια, που αφορά στην ιστορία μιας περίπτωσης-θύματος μιας λατινοαμερικάνικης δικτατορίας και μια σειρά ιστοριών-περιπτώσεων που συνέθεσε η Ρηνιώ Κυριαζή με αφορμή το Δόγμα του σοκ της Naomi Klein, από την άλλη, είναι τα δυο βασικά κείμενα που συνθέτουν αυτή την πρόταση των Difunta Correa.

Αναζητούνται οι λέξεις από τις οποίες φτιάχνεται η σχέση του καθενός μας με την εποχή, με το τί συμβαίνει τώρα στον κόσμο όλο και πώς αυτή η σχέση με τις λέξεις της καταφέρνει να χειραγωγεί ακόμα και τις τελευταίες προσωπικές μας λέξεις που μας απέμειναν κάπως καθαρές, αγνές, αθώες, παιδικές. Γυρεύουμε να τις ελευθερώσουμε για να μας δίνουν μια μικρή απόλαυση στο καθημερινό δυσοίωνο παιχνίδι της ζωής μας. Το έργο είναι αγώνας αντιπαράθεσης με πρόσωπα ιστορικά-φανταστικά, θύτες και θύματα, εκπροσώπους του κυρίαρχου (οικονομικού) και του ερωτικού (ακόμη αντιστεκόμενου) λόγου.

Συντελεστές
Δραματουργία: Νίκος Φλέσσας
Σκηνοθεσία: Νίκος Καμόντος
Σκηνικά-κοστούμια: Λίνα Μότσιου
Μουσική: Νίκος Βελιώτης
Φωτισμοί: Λίνος Μεϊτάνης
Ηθοποιοί:Άρης Αρμαγανίδης, Νίκος Καμόντος, Ρηνιώ Κυριαζή, Αγγελική Παπαθεμελή, Βάσια Χρήστου